Święty Piotr jest najbardziej znany z grona apostołów, to on został wybrany na następcę przez samego Jezusa, a obecny urząd papieża jest kontynuacją tej misji. Jezus zwrócił się do Piotra ze słowami: "Ty jesteś Szymon, syn Jana, Ty będziesz się nazywał Piotr". Jezus nadaje Szymonowi nowe imię, imię, które oznacza skałę. Zmiana imienia ma symbolizować początek nowego życia, zaś jego znaczenie świadczy o misji, jaką Jezus wyznaczył swemu następcy, Piotr to skała, na której ma powstać nowy kościół.

Zanim został apostołem, Piotr był rybakiem. Co wiemy o jego przeszłości? Piotr pochodził z miasta położonego nad jeziorem Galilejskim, Betsaidy. Zajmował się łowieniem ryb, towarzyszył mu w tym zajęciu brat, Andrzej, fach ów przejęli po ojcu. Nim Piotr spotkał Jezusa osobiście, zapewne zetknął się już z jego nauką, którą głosił święty Jan Chrzciciel. Jednak dopiero zdarzenie, jakie miało miejsce w czasie nadzwyczajnego połowu ryb, przekonało Piotra ostatecznie, że Jezus jest Mesjaszem, od tamtej pory postanowił mu towarzyszyć. Piotr nie czuł się godny wyróżnienia, jakie go spotkało, kiedy pada do stóp Jezusa mówi: "...Odejdź ode mnie, Panie, bo jestem człowiek grzeszny... Lecz Jezus rzekł do Szymona: "Nie bój się, odtąd ludzi będziesz łowił".

Święty Piotr był mężczyzną żonatym, ewangelia wspomina o jego teściowej, u której mieszkał, a która została uzdrowiona przez Jezusa, natomiast wczesnochrześcijańska tradycja mówi o jego córce Petroneli. Piotr cieszył się szczególnymi względami Jezusa. Chrystus wybrał go na swego następcę, dlatego już przy pierwszym spotkaniu nadał mu nowe imię, później nie szczędził mu nauki, wsparcia, ale też krytyki. Piotr towarzyszył Jezusowi w jego podróżach, był świadkiem wielu cudów, miedzy innymi wskrzeszenia córki Jaira, a także ostatnich dni życia i jego zmartwychwstania.

Piotr był jednym z trzech uczniów, którym dane było widzieć przemienienie pańskie na górze Tabor, on tez był świadkiem modlitwy w ogrodzie Getsemani. Piotr rozpoznał w Jezusie zapowiadanego Mesjasza. Kiedy Chrystus nauczał tłumy, wielu ze słuchających uważało go za oszusta. Inni wierzyli w jego nauki, ale uważali że jest tyko prorokiem, nieliczni wierzyli, że jest on Mesjaszem. Któregoś razu Jezus zapytał swoich uczniów, kim jest ich zdaniem, wtedy odpowiedział Piotr: "Tyś jest Mesjasz, Syn Boga Żywego". Ta odpowiedź świadczyła o jego wierze i zapewniła mu pierwsze miejsce wśród Sług Bożych. Piotr pojawia się w ewangeliach często, był on bohaterem wielu epizodów, często niechlubnych, jak choćby wówczas, kiedy trzy razy zaparł się Jezusa. Jednak jego postawa bardzo się zmienia po zmartwychwstaniu Zbawiciela, Piotr nabiera odwagi i do końca niestrudzenie głosi Słowo Boże.

Święty Piotr zginął śmiercią męczeńską, którą przepowiedział mu Jezus, przekazując mu władzę nad swoim kościołem. Jezus rzekł wówczas: "Paś baranki moje; gdy byłeś młodszy, opasywałeś się sam i chodziłeś gdzie chciałeś. Ale gdy się zestarzejesz, wyciągniesz ręce swoje, a inny cię opasze i poprowadzi, dokąd nie zechcesz". Po śmierci i wniebowstąpieniu Jezusa Piotr przejmuje prymat, staje się prawdziwym następcą Jezusa, po pierwsze powołuje nowego apostoła, Macieja, który uzupełnia dwunastkę Apostołów, wchodząc na miejsce Judasza. Piotr stał się organizatorem gmin chrześcijańskich, sam założył pierwsza z nich w Jerozolimie i pełnił nad nią opiekę przez pół wieku. Cały czas wypełniał swa misje nawracania, wiara pozwalała mu czynić cuda i tak na przykład uzdrowił chromego, żebrzącego pod drzwiami świątyni.

Piotr wywodził się z narodu żydowskiego, był przywiązany do nauki Starego Testamentu i skrupulatnie przestrzegał prawa, jednak najważniejsza była dla niego wola Jezusa, która wypełniał bezwzględnie. To właśnie on otrzymał we śnie polecenia, by do grona wiernych przyjmować także pogan, czyli wyznawców także innych religii, nie tylko judaistycznej. Dzięki temu chrzest mogli przyjmować wszyscy, którzy uwierzyli w Słowo Boże. Jezus nauczał: "Uderzę pasterza, a rozproszą się owcze stada", tak też się stało, kiedy Piotr przewodził chrześcijanom, to dzięki niemu powstawały nowe gminy, a wyznawcy Chrystusa mogli się umacniać. Nic dziwnego, ze Żydzi, przeciwnicy nowej nauki skierowali swe siły najpierw przeciwko niemu. Po uwolnieniu z aresztu, gdzie trafił na wniosek Żydów, Święty Piotr udał się do Antiochii. Jego życie było pasmem podróży, z Antiochii ruszył do Małej Azji, dalej do Koryntu i w końcu do Rzymu. Tam też zginął. Piotr głosił naukę Chrystusa w Rzymie za czasów Nerona, był to okres największych prześladowań chrześcijan.

O świętym Piotrze powstało wiele tekstów, świadkowie jego działalności spisywali swe wspomnienia, z zapisków tych wyłania się obraz wielkiego autorytetu, jakim  apostoł był dla pierwszych chrześcijan. Święty Piotr sam pisał niewiele, nie stworzył ewangelii, jednak do kanonu Pisma Świętego trafiły dwa jego dzieła, mianowicie listy.