Święty Mateusz to jeden z najstarszych katolickich świętych, towarzysz Jezusa i jeden z jego apostołów. Żył w I wieku naszej ery. Najczęściej nazywany jest Mateuszem Ewangelistą, Marek i Łukasz w swoich ewangeliach wymieniają też imię "Lewi". Prawdopodobnie imię "Mateusz" nadał apostołowi Jezus powołując go do grona swoich uczniów. "Mateusz" pochodzi hebrajskiego "Mattaj" lub "Mattanja" i oznacza "dar Boga".

Mateusz zanim dołączył do grona apostołów wykonywał zawód celnika- był urzędnikiem państwowym zbierającym podatki na rzecz cesarstwa rzymskiego, które w tym czasie okupowało naród żydowski. Należał więc do grupy wyjątkowo niepopularnej wśród Żydów i traktowanej na równi z grzesznikami i poganami. Moment w którym został powołany przez Chrystusa sam apostoł opisuje w taki sposób: "(...)Jezus ujrzał człowieka siedzącego w komorze celnej imieniem Mateusz, i rzekł do niego: "Pójdź za Mną!" - On wstał i poszedł za nim. Gdy Jezus siedział w domu za stołem, przyszło wielu celników i grzeszników, i siedzieli z Jezusem i Jego uczniami. Widząc to, faryzeusze mówili do Jego uczniów: "Dlaczego wasz Nauczyciel jada wspólnie z celnikami i grzesznikami?". On usłyszawszy to, rzekł: "Nie potrzebują lekarza zdrowi, lecz ci, którzy się źle mają. Idźcie więc i starajcie się zrozumieć, co to znaczy: Chcę raczej miłosierdzia niż ofiary. Bo nie przyszedłem powoływać sprawiedliwych, ale grzeszników" (Mt 9,9-13).

Między rokiem 50 a 60 naszej ery spisał swoją ewangelię. Prawdopodobnie nauczał wśród nawróconych Żydów. Do nich też zapewne kierował swoją ewangelię, która pełna jest wątków przedstawiających Jezusa jako długo wyczekiwanego przez nich proroka.

Po spisaniu ewangelii Mateusz nauczał wśród pogan. Nie do końca jest jasne jakie kraje odwiedzał, wymienia się Syrię, Persję, Macedonię, Etiopię. W tej ostatniej (według innych w Persji) miał umrzeć śmiercią męczeńską. Jego ciało sprowadzono później do Włoch, od X wieku znajdują się w kościele w Salerno.

Mateusz jest patronem profesji związanych z obrotem pieniędzmi: celników, bankierów, poborców podatkowych. Przedstawiany jest w szacie apostolskiej z ewangelią w ręku, często w towarzystwie anioła lub uskrzydlonego młodzieńca. Jego atrybutami są także sakwa z pieniędzmi i torba podróżna u stóp.

Wybrałem imię Mateusz, ponieważ uważam jego osobę za godną naśladowania- potrafił odrzucić pieniądze jakie dawał mu zawód celnika i iść za Chrystusem, w ten sposób pokazał że w życiu znacznie cenniejsze od materialnych są wartości duchowe i uczciwe życie.

Ponadto jego historia i powołanie pokazują, że nawet żyjąc w sposób pozbawiony wiary, możemy zmienić siebie i wkroczyć na właściwą drogę.