„Księga Hioba” jest jedną z ksiąg dydaktycznych znajdujących się w Starym Testamencie. Bohater jest człowiekiem prawym, kochającym nade wszystko Boga. Jednak mimo tej bezgranicznej wiary i ufności spotyka go nieszczęście. Jest to przykład - jednego z toposów kultury chrześcijańskiej - toposu niezawinionego cierpienia.

Postać Hioba jest prefiguracją Chrystusa, gdyż tak jak On, jest sprawiedliwy, wierny Bogu Ojcu i cierpliwie czeka na lepsze dni, bo wie, że ziemskie cierpienie zaowocuje w niebie. Podobną tematykę charakteryzuje się  wiersz Jana Twardowskiego pt. ”Prośba”. Jednak podmioty mówiące w obu wierszach różni postawa wobec Stwórcy. Czytając te utwory nasuwa się nam pytanie: Jakie postawy powinien przyjmować człowiek wobec Boga?

Hiob jest człowiekiem bogobojnym i ściśle trzymającym się zasad wiary. Postępuje tak, aby swoimi czynami nie ranić innych. W przeciwieństwie do niego, bohater wiersza jest osobą, która uważa, iż nigdy nie potrafiła czynić dobra i prawdziwie kochać. Ostatnie dwa wersy mówią nam o tym, iż czeka On na to, że Bóg kiedyś oświeci Go i dzięki temu pojmie sens swojego życia.

Porównując obie postacie, dochodzimy do wniosku, że każdy człowiek inaczej interpretuje swoje życie i zachowanie. Jednak łączy ich to, że obaj czekają na moment, w którym będę w stanie zrozumieć koleje losu.

Pokładają ufność w Bogu i proszą Go o pomoc, gdyż wiedzą, że są istotami niedoskonałymi i sami nie są w stanie poradzić sobie ze swoimi problemami i wadami.

Charakteryzując postać Hioba i podmiotu mówiącego w wierszu widzimy pewną zbieżność między ich postawami ukazanymi w danych fragmentach. Obaj są osobami wierzącymi i kochającymi Boga, obaj chcą stawać się lepsi. Hiob mówi o prośbach, na które Bóg nie reaguje.

Osoba wypowiadająca się w wierszu wspomina o tym, że ciągle czeka na odpowiedzi, gdyż nigdy tak do końca nie mogła zrozumieć tego co działo się wokół. Przez całe swoje życie szuka Boga, gdyż nigdy nie mógł całkowicie się do Niego zbliżyć. Jest, więc pewnym przeciwieństwem Hioba, który całe swoje życie był przy Bogu.