Oskar Kokoskha (1886-1980) był twórcą wszechstronnym działającym na polu malarstwa, teatru i literatury. Zasłyną przede wszystkim jako wybitny przedstawiciel ekspresjonizmu.

Urodził się w Austrii, gdzie rozpoczynał swoją karierę, tu związał się z Warsztatami Wiedeńskimi, pracując jako ilustrator. Później, od 1910 roku zamieszkał w Niemczech, gdzie związał się z kolei z artystami z kręgu berlińskiej secesji. Kokoskha pracował też jako wykładowca akademicki w Dreźnie, ucząc malarstwa na Akademii Sztuk Pięknych w Dreźnie. Od roku 1934 już stale przebywał za granicą, opuścił Niemcy z powodu antyfaszystowskich poglądów, najpierw udał się do Pragi, później (w 1938 roku) do Anglii, a w 1953 wyjechał do Szwajcarii.

Jego dzieła wyróżniają się dramatyzmem ujęcia, żywym kolorytem, bogatą fakturą. Do najczęściej przez niego podejmowanej tematyki należą portrety, pejzaże, a także kompozycje figuralne, ich wymowa jest silnie antywojenna i antyfaszystowska. Do najbardziej znanych dziel tego malarza zalicza się takie obrazy jak: "Portret artysty zdegenerowanego" (1937), "Panorama Salzburga" czy "Przyjaciele" (1917-1918; dzieło zostało usunięte przez hitlerowców z berlińskiej galerii sztuki nowoczesnej).

Oskar Kokoskha był też poeta i dramatopisarzem, jego utwory sceniczne nosiły silne piętno ekspresjonizmu i miały duże znaczenie dla rozwoju tego kierunku w literaturze. Do najbardziej znanych dramatów należą: "Mörder, Hoffnung der Frauen"(1909) oraz "Der brennende Dornbusch" (wystawiony w 1911).