Przedmiotem mojej krótkiej analizy będzie obraz jednego z najwybitniejszych polskich malarzy przełomu dziewiętnastego i dwudziestego wieku- Jacka Malczewskiego pod tytułem: "Eloe". Początkowo artysta ten zajmował się malowaniem głównie portretów oraz obrazów dotyczących życia ludu, następnie w jego twórczości nastąpił zwrot ku symbolizmowi, zafascynowanie tym kierunkiem, który przywędrował do nas z Francji. Na obrazach utrzymanych teraz w smutnym nastroju, tajemniczej atmosferze zagościły rozmaite postacie i zmory mające wymowę symboliczną, będące wytworem fantazji malarza. Odtąd bohaterami jego obrazów będą, bowiem postacie anielskie, różnorodne chimery, centaury i faunowie. Do tej części twórczości Malczewskiego, pełnego dwuznaczności i mistyczności należy właśnie obraz zatytułowany "Eloe".

Centralną postacią tego obrazu jest sylwetka niby kobieca, która przypomina w swych kształtach anioła. Jej włosy są związane, mają brązowy odcień a jej twarz wykazuje zmęczenie. Jej szata jest uboga, wręcz znikoma, ma prawie w połowie odsłonięty biust. Z tyłu, za swoimi plecami ciągnie długi brązowawy płaszcz, a na nogach widnieją ozdobione wzorkami czarne kozaki. Na szyi tej postaci widnieje sznur, który z pewnością nie jest lekki i zdaje się, że ciąży jej w każdym ruchu. W swej lewej dłoni dzierży kajdany. Jej sylwetka jest prosta, jakby usztywniona, zdaje się robić wrażenie, jakby zaraz miała skamienieć, przerodzić się w posąg.

Za centralną postacią umieszczona jest druga sylwetka kobieca, która leży na skrzydłach anielskich. Jej długie włosy są koloru blond i są roztrzepane jakby od wielkiego wiatru. Wygląda jak podczas głębokiego snu. Mimika jej twarzy jest spokojna, rozjaśniona subtelnym uśmiechem.

Tło obrazu Jacka Malczewskiego przedstawia wschodzące słońce, które jest tak namalowane, że w ogóle nie wzbudza zainteresowania, nie przykuwa wzroku patrzącego nań widza.

Przeważającymi w obrazie barwami są kolory zimne, zwłaszcza różnego rodzaju odcienie zieleni i błękitu. Pojawiają się także barwy cieplejsze, których autor użył do skomponowania tła i w niewielkim stopniu sylwetek obu kobiecych postaci.

Z racji tego, że przedstawiona przez Malczewskiego wizja należy do ujęć symbolicznych można różnorako ją zinterpretować. Jedna z możliwych analiz to taka, że "Eloe" przedstawia pewien obraz końcowej fazy dojścia człowieka do nieba. Postać w tle, to symbol człowieka, który umarł i podczas snu przebywa drogę do krainy szczęśliwości, jest tam "transportowany" na skrzydłach anielskich, które w tym wypadku są już opuszczone ze względu na wielkie zmęczenie Anioła za ten "transport" odpowiedzialnego.