Wielu ludzi od dawna zastanawia się nad faktem, że przyjaźń była dawniej i jest obecnie jest bardzo ważna w ludzkim życiu. Stanowi ona w końcu jedną z najsilniejszych relacji międzyludzkich.

Jest niezastąpionym elementem naszego życia, więc wymaga szczególnej pielęgnacji i poważnego wkładu emocjonalnego z obu stron.

Skoro jest niezbędna i wysoko ceniona a w dodatku każdy jej pragnie, to dlaczego znalezienie prawdziwej przyjaźni jest takie trudne?

Czasem wydaje mi się, że tak naprawdę głęboka, prawdziwa przyjaźń nie istnieje. Czasem zdarza mi się usłyszeć z czyichś ust, że "najlepszy przyjaciel to najgorszy wróg". Czy takie słowa mogą być prawdziwe? Byłaby to prawda dla mnie doprawdy przytłaczająca. Często pojawiają się niestety w naszym życiu sytuacje, że nasze zaufanie zostaje zawiedzione. Chyba każdemu zdarzyło się kiedyś zostać odtrąconym i zapomnianym przez kogoś, kogo uznawało się wcześniej za przyjaciela. Wielu takich "przyjaciół" faktycznie zostaje naszymi wrogami.

Warto zastanowić się wtedy, czy i dlaczego ten człowiek kiedyś wydawał się naszym przyjacielem. Czy oczarowała nas jego indywidualność, czy był od nas w czymś dużo lepszy i postanowiliśmy się "podszkolić"? Czasami bardzo trudno odróżnić taki związek wzajemnych usług od przyjaźni. Czy w takim razie jest możliwe, że lepiej nie ufać nikomu i nie mieć przyjaciół?

Jestem innego zdania. Sądzę, że tylko i wyłącznie od nas zależy, z kim, kiedy i pod jakim warunkiem zaczynamy się przyjaźnić. Sami decydujemy o wyborze ludzi, z którymi będziemy żyć, którzy będą nas otaczać. Uważam więc, że wybór przyjaciela, który w końcu nas zdradził to tylko i wyłącznie nasza wina.

W niemal każdym przypadku winni jesteśmy my. Nie zawsze jednak - czasem to jedynie naiwność i lekkomyślność. Wielu ludzi okazuje się przecież bezkarnymi i doświadczonymi kłamcami i manipulatorami. Istnieją też ludzie po prostu nieszczerzy. Nic na to nie poradzimy.

Przychodzi w końcu czas, gdy nasze myśli koncentrują się wokół słów "nikt mnie nie kocha, nikt mnie nie lubi, nikt mnie nie szanuje". Do dobra chwila na spojrzenie na siebie bardziej krytycznym okiem, niż robiliśmy to dotychczas. Należy postarać się być obiektywnym. Czy to przypadkiem nie my jesteśmy "nie fair" wobec innych? Czy nie wymagamy zbyt wiele? Czy nie dajemy zbyt mało od siebie? Czy wreszcie sami nie nadajemy swoim zachowaniem sygnału "nie lubię nikogo, nie ufam nikomu"?

Ludzie są istotami wyjątkowo złożonymi. Myślimy, dysponujemy wrodzoną inteligencją, wzrastającą z biegiem lat mądrością oraz, a może przede wszystkim, uczuciami. Zwykle to właśnie uczucia pozwalają nam zjednywać sobie innych ludzi i sprawiać, że traktują nas oni z życzliwością i zrozumieniem oraz tolerują i aprobują naszą osobowość i charakter.

Uważam, że powinniśmy wymagać jak najwięcej od siebie, a od innych tylko tyle, ile jest konieczne. Jeśli znajdziemy prawdziwego przyjaciela, postąpi om podobnie. Sami musimy poznać i dać poznać swoje zalety i wartość, żeby potem dopiero szukać ich u innych.

Stwierdzam przede wszystkim, że w życiu każdy myśli przede wszystkim o sobie. To naturalny instynkt. Sobie także powinniśmy się przyjrzeć najdokładniej. Być może to, że jesteśmy samotni i wyalienowani, bez przyjaciół nie jest wynikiem zniknięcia z powierzchni ziemi dobrych ludzi. Ludzie nie zawsze chcą być godni naszej przyjaźni… wydaje mi się, że to właśnie my sami najczęściej nie jesteśmy w stanie polubić nikogo. Jesteśmy odizolowaną i egoistyczną istotą, zapatrujemy się w siebie i szukamy swojego odbicia zamiast poszukać innych ludzi. Nasze zachowanie może pokazywać, że nie chcemy nikogo polubić i w efekcie nikt nie będzie chciał polubić nas.

Przyjaźń opiera się przede wszystkim na zaufaniu oraz bezinteresowności i takimi właśnie prawami się rządzi. Skoro wymagamy czegoś od drugiego człowieka, to równocześnie gwarantujemy mu, że w takim samym stopniu może on liczyć na nas.

Powyższe rozmyślania są z pewnością głębokie i szczere. Nic nie wyraża lepiej filozoficznych rozważań nad przyjaźnią niż słowa Adama Mickiewicza, wybitnego poety z dużym gronem przyjaciół:

"Umiej być przyjacielem, znajdziesz przyjaciela".

To zaledwie jedna prosta rada, ale podsumowuje wszelkie możliwości opisu postępowania w celu znalezienia przyjaźni.