Miarą wielkości dzieła literackiego jest to, na jak długo pozostaje w pamięci czytelników. Często zdarza się, że takie ślady po dziele literackim na zawsze zapadają w żywy język jego użytkowników, niezależnie od tego, czy dzieło oni w ogóle znają, czy nie.

Książka Miguela Cervantesa nie cieszyć się obecnie wielką popularnością, ale nie znaczy to, że została zapomniana. Zwroty donkiszoteria oraz walka z wiatrakami są ciągle żywe i nie pozwalają Don Kichotowi odejść w  zapomnienie.

 Kim jest Don Kichot, "wynalazca donkiszoterii"?

Bohater Cervantesa, zwący się naprawdę Alonso Quijano, to niezupełnie zdrowy psychicznie szlachcic około pięćdziesiątki. Naczytawszy się książek o wielkich bohaterach, postanawia zostać jednym z nich. Przybiera miano Don Kichota, zwanego inaczej "Rycerzem posępnego oblicza" i zaopatrzywszy się należycie na drogę oraz przysposobiwszy sobie towarzysza jako giermka, postanawia wyruszyć, by wybawić świat od mnożącego się na nim zła. 

Szlachetny idealista, fantasta i niezamierzenie komiczny marzyciel, podejmuje się ku zdziwieniu i uciesze ludzkiej czynów równie zadziwiających jak rzucenie się na przydrożne wiatraki, w których upatruje groźnych potworów. 

Walka ta, równie absurdalna, jak cała misja chybionego rycerza, kończy się jego poturbowaniem. Wiatraki pozostają niewzruszone. To od Don Kichota i tego typu przygód właśnie, przeszło do czynnego języka określenie donkiszoteria oraz walka z wiatrakami.

Co oznacza pojęcie donkiszoteria?

Nie wyjaśni się znaczenia donkiszoterii, nie odnosząc się również do tego, jak ogół użytkowników języka wyjaśnia znaczenie walki z wiatrakami - rozumie się ją jako podejmowanie zmagań z wyimaginowanym wrogiem, który w związku ze swą nierealnością jest niemożliwy do pokonania, a narażonym jest się tylko na przykre konsekwencje podjętych działań.

Walka z wiatrakami zatem, to wybieranie celów niemożliwych do osiągnięcia. Donkiszoteria zaś będzie rozumiana jako postawa życiowa charakterystyczna dla bohatera Cervantesa; podejmowanie sposobów działania z góry skazanych na porażkę; w oglądzie ludzi z zewnątrz - maniactwo, dziwactwo, marzycielstwo.