CECHY ROMANTYZMU:

* natura odzwierciedla uczucia bohatera

* najczęściej ukazywano miłość nieszczęśliwą lub zawiedzioną, gdyż tylko taka miała dla romantyków znaczenie

* ogromne zainteresowanie kultura ludową, literaci czerpią ze źródeł ludowych, biorą pomysły na dzieła z ludowych opowieści (patrz: A. Mickiewicz "Ballady")

* dużą rolę odgrywają wątki narodowe, literatura zaangażowana politycznie

* pisarz, to człowiek wolny, jednostka wybitna, stojąca ponad społeczeństwem

Cechy charakterystyczne prądu

Do czynników, które wywarły wpływ na kształtowanie się romantyzmu należą przemiany cywilizacyjne, społeczne, polityczne oraz obyczajowe (mające swój początek podczas rewolucji francuskiej w 1789).

Romantyzm Romantyzm ideowy prąd literacki i artystyczny rozwijający się w Europie od końca XVIII do połowy XIX w. Charakteryzował się kultem natury, uczucia, fantazji, wprowadził do sztuki elementy ludowe ... Czytaj dalej Słownik historyczny powstał jako fuzja oświeceniowej tradycji stawiającej na demokrację i przyznającej jednostce prawo do decydowania o swoim losie oraz buntu występującemu przeciwko społeczeństwu. To doprowadziło do wykształcenia się nowego typu bohatera, tzw. bohatera romantycznego. Nastąpił również rozwój świadomości

i przynależności narodowej, co spowodowało, że romantyzm w niektórych krajach jawił się jako okres szczególnego patriotyzmu. Historia postrzegana była z sentymentem o zdecydowanie dramatycznym przebiegu wymagającym licznych ofiar (polski mesjanizm). Na pierwszy plan Plan obraz niewielkiego obszaru Ziemi (np. miasta) wykonany na płaszczyźnie za pomocą kartograficznych symboli. Przy konstrukcji planów nie uwzględnia się krzywizny Ziemi, ponieważ ... Czytaj dalej Słownik geograficzny wysunęły się postawy konserwatywno-religijne, zachowawczo-narodowe lub liberalno-rewolucyjne. Sięgano do kultury ludowej pozostając w opozycji do kultury dworskiej. Na skutek tego wykształciła się kultura mieszczańska, która miała decydujący wpływ na kulturę całego XIX wieku.

Cechy literatury romantycznej

Literatura romantyczna wyraża przede wszystkim indywidualne cechy jednostki, która występuje w imieniu większej grupy społecznej-narodu. Przede wszystkim to poeta kreował się na przywódcę, proroka, geniusza. Jego wyobraźnia i  natchnienie Natchnienie szczególny stan wewnętrzny, odczuwanie napięcia i podniecenia twórczego, umożliwiający tworzenie dziel literackich furor poeticus. Istnieją dwie opozycyjne teorie na temat warunku powstawania ... Czytaj dalej Słownik terminów literackich prowadziło do frenezji. Romantyzm wykształca typ bohatera romantycznego. Jedną ze stałych jego cech Cech organizacja zawodowa rzemieślników w miastach średniowiecznych. Na zachodzie Europy cechy powstały w X-XII w. Ich celem była obrona interesów rzemiosła i praw członków. Organizowały także ... Czytaj dalej Słownik historyczny było przeżywanie wielkiej romantycznej miłości, która stawała się wielką namiętnością, była też dowodem - wyznawanej przez romantyków - dominacji uczuć nad rozumem. Miłość romantyczna jest najczęściej nieszczęśliwa i prowadzi bohatera do samobójczej śmierci. Romantycy stworzyli też nową koncepcję poezji i poety -  wieszcz Wieszcz natchniony poeta, prorok, traktowany jako duchowy przywódca narodu. Szczególną rolę pojęcie to odegrało w okresie romantyzmu, epoce, w której poetę traktowano jako geniusza, jednostkę ... Czytaj dalej Słownik terminów literackich i geniusz - wprowadzone przez niemieckich teoretyków romantyzmu. Poeta w ich ujęciu stawał się najwyższym prawodawcą i prorokiem, wysłannikiem Boga. Literatura danego narodu miała przedstawiać jego dawne i teraźniejsze dzieje, sławić bohaterów, w razie potrzeby podtrzymywać na duchu i zagrzewać do walki z wrogiem.

Romantyzm dystansując się od klasycznych wzorców literatury antyku, przeciwstawiał im tradycję narodowościową, kulturę ludową, mitologię europejską oraz motywy orientalne i biblijne. Powstały nowe gatunki literackie takie jak:

- poemat dygresyjny

- powieść poetycka

- powieść historyczna

W twórczości poetów angielskich tendencje romantyczne pojawiły się już w połowie XVIII wieku. Na uwagę zasługują szczególnie wiersze R. Burnsa oraz W. Blake'a.