Z początkiem lat trzydziestych XIX wieku w Paryżu powstało dzieło autorstwa Adama Mickiewicza o tytule "Pan Tadeusz". Utwór składa się z dwunastu ksiąg oraz Epilogu. Pojawia się tu wiele interesujących postaci, stąd tez słuszne wydaje się stwierdzenie, że w "Panu Tadeuszu" mamy do czynienia z niezwykle bogatą paleta kreacji.

Wraz z rozpoczęciem lektury księgi pierwszej o tytule "Gospodarstwo" zjawia się tytułowy bohater - Tadeusz. Jest to przystojny młodzieniec. Wywodzi się z rodu szlacheckiego, jego ojciec ma na imię Jacek, natomiast wujem jest Sędzia. Tadeusz to mężczyzna o kształtnej posturze i wysokim wzroście. Można przypuszczać, ze jego serce owładnęła miłość. W swych poczynaniach wydaje się być naiwny, także łatwowierny oraz ufny, nie posiada dużego doświadczenia w kontaktach z kobietami, w ten sposób działają na niego manipulacje stosowane przez Telimenę. Jednak trudno jednoznacznie powiedzieć, że Tadeusz to główny bohater epopei.

Do dynamicznych postaci omawianego utworu z pewnością należy Jacek Soplica, którego działania można w pewien sposób rozgraniczyć. Jeden okres dotyczy jego stepowania, które poprzedziło dramatyczny rozwój wydarzeń związany z poniesieniem śmierci przez Stolnika (ojciec ukochanej Jacka- Ewy z Horeszków). Wówczas był postrzegany jako człowiek o zawadiackim sposobie bycia, skłonny do kłótni, jednocześnie niezwykle odważny i skory do podejmowania udziału w procesach. Podobnie jak Tadeusz (jego syn) był przystojnym mężczyzną, z natury wesołym oraz pełnym fantazji. W sprawach politycznych nie miał sobie równych, pozbawiony jakichkolwiek skrupułów. Po wydaniu za mąż ukochanej Ewy innemu mężczyźnie często sięgał po alkohol, w ten sposób spotykał się z pogarda ze strony szlachty. Chęć dokonania zemsty na ojcu Ewy doprowadziła go do tragedii, Horeszko poniósł śmierć. Po tych bolesnych doświadczeniach udaje się na obczyznę, przeżywa wewnętrzną przemianę. Stał się człowiekiem, który cenił patriotyzm i chciał poświęcić życia do ratowania ojczyzny. Nie chciał, aby ktokolwiek wiedział o jego pochodzeniu. W ten sposób przybrał przebrania charakterystyczne dla mnichów. Od tej pory nazywał się Robak, co miało tłumaczyć jego skruchę. Doświadczył więzienia z rąk zaborców. Korzystając z łask Sędziego pragnie pośredniczyć w opiece Tadeusza. Jego ukrytym pragnieniem jest chęć połączenia Tadeusza i Zosi. W swych działaniach wydaje się człowiekiem upartym, choć należy przyznać, że nie brakuje mu pokory. W ten sposób stara się czynić dobrze. Swoje predyspozycje przywódcze miał możliwość wykorzystać w momencie gdy zdecydował się zjednoczyć szlachtę, dla niego najważniejsza okazała się chęć odzyskania niepodległości. Każdej wypowiedzi Robaka towarzyszył szacunek oraz poważanie ze strony słuchaczy, odznaczał się mądrością oraz rozwagą polityczną. Wraz ze śmiercią został uznany bohaterem narodowym.

Kolejna postacią owiana tajemnicą jest Telimena. Jest to bohaterka drugoplanowa, jednak zasługuje na chwilę uwagi. W czasie trwania uczty na zamku zjawia się po raz pierwszy. Na pierwszy rzut okaz wywołała zainteresowanie ze strony Tadeusza, jawiła się jako anielskie zjawisko. Wybierając własne ubiory chętnie sięgała po modę francuską, wykazywała się znajomością manier oraz obyciem w towarzystwie. Miała możliwość przebywania w Petersburgu, tam zetknęła się z wyższymi sferami. Opiekowała się Zosią, budziła zainteresowanie wśród gości, potrafiła ich zabawiać i konstruktywnie nawiązywać z nimi rozmowy, bawiła swą obecnością zebrane towarzystwo.

Przedstawione powyżej postaci są jednymi z tych najbardziej wyróżniających wśród bohaterów "Pana Tadeusza". To właśnie dzięki barwny i interesującym postaciom czytelnicy chętnie sięgają po "Pana Tadeusza" autorstwa Adama Mickiewicza.