TELIMENA

A. Mickiewicz Pan Tadeusz bohaterka drugoplanowa; daleka krewna Tadeusza i przyjaciółka Sędziego; opiekunka Zosi.

Wygląd: Pojawia się w trakcie uczty w zamku, jako spóźniony, tajemniczy gość. Wywiera wielkie wrażenie na Tadeuszu, w którego oczach jest anielsko pięknym zjawiskiem. Pozostali goście, którzy znali ją wcześniej, nie zwracają na nią szczególnej uwagi. Jest podobna do "żony modnej" z satyry I. Krasickiego. Ubiera się zgodnie z najnowszą, obcą modą, zna sposoby tuszowania swego wieku, czasem zachowuje się jak bohaterka romansów (ma swoją "świątynię dumania"), odrzuca się wytwornymi manierami, jest obyta w towarzystwie.

Życiorys: To najbardziej tajemnicza postać utworu. Wiadomo o niej tylko tyle, że jest opiekunką Zosi i obie mieszkają w Soplicowie. Przez domowników i gości traktowana jest jak siostra Sędziego, a Asesor mówi o niej jako o cioci Tadeusza, czemu Telimena gorąco zaprzecza. Przyznaje się natomiast do pokrewieństwa z Zosią. Być może Telimena była daleką krewną Sopliców, którą Horeszko zabrał do zamku jako towarzyszkę i przyjaciółkę swej córki Ewy. Możliwe, że Ewa, towarzysząc mężowi na zesłanie, powierzyła opiekę nad córeczką Telimenie. Telimena jest panią nie panną, a więc pewnie była zamężna. Skoro planuje ponowne małżeństwo, jest zapewne wdową. Wiadomo, że kilka lat spędziła w Petersburgu i obracała się w wyższych sferach urzędników rosyjskich. Piękna pani osiągnęła już wiek średni, dlatego spieszy się z zamążpójściem i kokietuje mężczyzn. Stara się wychować Zosię na damę, nie na rękę jej jest plan małżeństwa Zosi z Tadeuszem, ponieważ młodzieniec bardzo się jej podoba. Ostatecznie wychodzi za mąż za Rejenta, aby ustabilizować swoją sytuację.

Charakterystyka: Wciąż jest bardzo atrakcyjną, elegancką i zadbaną kobietą. Hołduje modzie francuskiej. Nie sposób odmówić jej doświadczenia życiowego, a kokieteria nie wynika z prostej próżności: jeśli zostanie samotna, czeka ją przykra starość na łaskawym chlebie u krewnych.

Powierzchownie wykształcona, ma jednak na tyle wiedzy i obycia w świecie, by poprowadzić interesującą rozmowę towarzyską lub zająć gości ciekawym opowiadaniem.

Rola w utworze: postać barwna, ciekawa, intrygująca, kontrowersyjna.