Głównym celem konfliktu tragicznego było postawienie głównej postaci utworu wobec przeciwstawnych, równoprawnych racji. Jej zadaniem było dokonanie słusznego wyboru, jednakże każde jej posunięcie i tak ostatecznie zbliżało ją do katastrofy.

Doskonałym przykładem ilustrującym istotę tragedii jest Antygona Sofoklesa, w której główne wydarzenia skupiają się wokół ataku Polinejkesa na Teby. Jego czyn został uznany przez Kreona - króla Tebów - za haniebny i nikczemny. Uznał go za zdrajcę i zakazał, by jego zwłoki zostały pogrzebane. Ten akt był następstwem wyboru między prawem boskim - które nakazywało by ciała zmarłych pogrzebać - a prawem ludzkim. Z wyborem Kreona nie zgadzała się Antygona, która była siostrą nieżyjącego Polinejkesa i równocześnie narzeczoną Hajmona (syn Kreona). Pomimo, że groziła jej surowa kara, nie zawahała się dokonać pochówku brata. Wybrała prawo boskie, które przeciwstawiało się prawu umownemu (ludzkiemu), gdyż dla niej najważniejsze było posłuszeństwo wobec bogów. Gdyby dokonała wyboru prawa ludzkiego, stworzonego przez Krona, jej spokój sumienia zostałby zachwiany. Toteż nie bała się kary. "Wspólkochać przyszłam nie współnienawidzić" to jej hasło, które oznaczało, że nie przyłączyła się do tych, którzy nienawidzili.

Czyn Antygony zmusił Kreona do dokonania następnego wyboru. Otóż miał zdecydować czy ukarać ją czy nie (ze względu na szczęście jego syna). Jednak w trakcie podejmowania przez niego decyzji bohaterka popełniła samobójstwo. Król Tebów postanowił uniewinnić Antygonę, ale było już za późno. Utraty dziewczyny nie wytrzymał Hajmon, który postanowił odebrać sobie życie, tym samym zmuszając do tego samego swoją matkę, żonę Kreona.

Kreon był stale wystawiany na sytuacje dokonywania trudnych wyborów, w których musiał rozważać, czy należy postawić na dobro swojego ludu, czy tez na dobro swojej rodziny. Jego nieugiętość zawiodła go do tragicznego końca. Natomiast wybór Antygony, skierowany ku prawu boskiemu (które gwarantowało jej spokojne sumienie) i prawu ludzkiemu (które skazywało ją na śmierć), został dokonany w zgodzie z jej sumieniem.