Jan III Sobieski był królem polski w latach 1674-1696. Zasłynął jako pogromca Turków w bitwach pod Chocimiem i Wiedniem.

 Życie Jana III Sobieskiego przed okresem panowania 

Jan III Sobieski urodził się 17 sierpnia 1629 r. w Olesku. Był synem Jakuba Sobieskiego i Zofii Teofilii z Daniłowiczów. Uczęszczał do Kolegium Nowodworskiego w Krakowie, później studiował na Wydziale Filozoficznym Akademii Krakowskiej. 

Po studiach wraz z bratem odbył 2,5 letnią podróż po Europie. Po śmierci ojca w 1648 powrócili do kraju, gdzie Jan Sobieski przejął po ojcu wakujące starostwo jaworskie. W tym samym czasie wybuchło powstanie Chmielnickiego. Brat Sobieskiego zginął w niewoli tatarskiej. Jan Sobieski przejął po nim władanie w starostwie krasnostawskim.

Uczestniczył w wojnie polsko-rosyjskiej. W potopie szwedzkim złożył przysięgę wierności Karolowi X Gustawowi - królowi Szwedzkiemu, występując przeciw Janowi Kazimierzowi. W marcu 1656 r. powrócił do wojsk polskich.

W 1659 r. Jan Sobieski po raz pierwszy został wybrany posłem na sejm. W latach 60-tych XVII wieku prowadził aktywną politykę jako poseł województwa ruskiego, pełnił nawet funkcję marszałka sejmu. W 1668 został hetmanem wielkim koronnym. Po abdykacji Jana Kazimierza w staraniach o koronę poparł wybór Wielkiego Kondeusza, później - Filipa Wilhelma. 

Po wyborze Michała Korybuta Wiśniowieckiego na króla, Sobieski zawiązał spisek przeciwko niemu i doprowadził do zerwania sejmu koronacyjnego.

W latach 1672-1676 trwała wojna polsko-turecka. W 1672 pod wodzą Sobieskiego wojska polskie przeprowadziły atak na czambuły tatarskie. 11 listopada 1673 odniósł imponujące zwycięstwo pod Chocimiem.

Po śmierci Michała Korybuta Wiśniowieckiego, 21 maja 1674 r. został wybrany królem Polski.

Jan III Sobieski - panowanie 

 Jako główne cele swojego panowania Jan III Sobieski założył odzyskanie Prus Książęcych oraz silną władze Polski nad Bałtykiem. Dążył do sojuszu ze Szwecja i Francją, próbując jednocześnie zażegnać konflikt z Turcją. Do 1676 r. trwały walki, które zakończono podpisując traktat pokojowy w październiku 1676 r.

Niemożność porozumienia się z Francją doprowadziła do zerwania z nią sojuszu. Jan III Sobieski sprzymierzył się z cesarzem Leopoldem I przeciwko Turcji, uderzyła na Wiedeń. Jan III Sobieski ruszył z odsieczą i 12 września 1683 r. rozegrał pod Wiedniem wielka bitwę, która zakończyła się pogromem Turków. 9 października rozgromił uciekających Turków w bitwie pod Parkanami.

W 1684 r. Polska wstąpiła do Świętej Ligi - sojuszu Austrii, Wenecji i Rzymu przeciwko Turcji. Aby uzyskać poparcie Rosji w wojnie z Turcją, Jan III Sobieski doprowadził do zawarcia pokoju Grzymułtowskiego. Tym samym Polska zrezygnowała z odzyskania Smoleńska i wschodniej części Ukrainy.

W 1691 r. podjął nieudaną wyprawę do Mołdawii.

Skoncentrowany na walkach z Turcją, król nie przywiązywał wagi do wewnętrznych intryg i prób usamodzielnienia się niektórych familii. Na Litwie przeciwko królowi wystąpili Sapiehowie, a w Koronie działała silna opozycja szlachty niezgadzająca się na próby umocnienia władzy królewskiej.

Jan III Sobieski zmarł 17 czerwca 1696 r.