Nie ma wątpliwości co do tego, że Napoleon Bonaparte był jednym z największych wodzów w dziejach. Był niezwykle zdolny i miał przy tym dar podejmowania błyskawicznych decyzji, często zupełnie nieprzewidzialnych dla przeciwnika. Początkowo nic nie zapowiadało jego wielkiej kariery, bo pomimo zdolności, nie mógł liczyć na majątek czy kontakty rodzinne. Jednak żył w takich czasach, w których można było osiągnąć sukces nie tylko dzięki tym przymiotom.

Mając 26 lat został generałem, a dalej wszystko potoczyło się bardzo szybko. Popularność przyniosła mu wyprawa do Egiptu, mimo że nie zakończyła się ona sukcesem. Po powrocie dokonał zamachu stanu i szybko zdobył największa władzę. Zreformował państwo, a w 1804 roku doprowadził do swojej koronacji na cesarza Francuzów, co potwierdza jego niesamowity talent polityczny. Świetna armia napoleońska odnosiła pasmo wielkich zwycięstw. Bonaparte radził sobie z kolejnymi koalicjami, które powstawały, aby pobić Francję.

Kolejne podboje sprawiały, że zdobył prawie całą Europę. Trony zajmowanych państw obsadzał członkami własnej rodziny lub najbardziej zasłużonymi dowódcami swojej armii. Szczęście odwróciło się od niego dopiero w 1812 roku, kiedy to wyruszył na Moskwę. Wprawdzie zajął ją, ale Rosjanie spalili miasto wcześniej i zwycięstwo Napoleona zaczęło zamieniać się w klęskę. Surowa zima i ataki Rosjan zniszczyły wielką armię. W 1814 roku został zmuszony do oddania korony i zesłano go na Elbę.

Jednak wrócił do Francji, aby jeszcze raz objąć władzę. Jednak nie miał już tej samej niezwyciężonej armii. Został pokonany pod Waterloo i tym razem wywieziony na wyspę św. Heleny na Atlantyku, daleko od Francji, aby już nie mógł tam powrócić i zagrozić innym państwom Europy. Do dziś toczy się spór o to czy zmarł tam śmiercią naturalną czy został otruty. Jego zwłoki zostały przywiezione do Paryża i złożone w kościele Inwalidów.

Napoleon już za życia był postacią kontrowersyjną. Dla jednych był wielkim strategiem i taktykiem, a dla innych tyranem i mordercą, który rozpętał serię krwawych wojen. Na pewno wielkim jego dokonaniem były reformy wewnętrzne. Tzw. "Kodeks Napoleona", który zawierał zapisy gwarantujące m.in. równość obywateli wobec prawa i świętość własności prywatnej, był wielkim osiągnięciem Napoleona i stał się wzorem dla innych państw. Zresztą zdawał on sobie sprawę z tego, że przetrwa on dłużej niż pamięć o jego świetnych zwycięstwach.

Cesarz Francuzów wydawał ogromne kwoty na wojsko, ale nie przeszkodziło mu to w uporządkowaniu budżetu, dbał o edukację, zdobył przychylność społeczeństwa tym, że poprzez roboty publiczne dał im pracę i wynagrodzenie. Interesował się przemysłem, który rozwijał. Szukając odpowiednich ludzi, którzy byliby najlepszymi dowódcami czy urzędnikami nie zwracał uwagi na pochodzenie, ale na ich umiejętności i charakter. Pewne plusy miała także jego wyprawa do Egiptu, dzięki której rozpoczęły się studia nad starożytną cywilizacją egipską.

Po stronie minusów jest na pewno to, że w wyniku prowadzonych przez niego wojen życie straciły setki tysięcy ludzi, a długie wojny szkodliwie wpłynęły na rozwój gospodarczy Europy. Napoleon doskonale pamiętał rewolucję francuską, ścięcie króla i terror jakobinów, dlatego aby umocnić swoją władzę rozbudował aparat szpiegów i tajnej policji. Jako dowódca armii, która najechała Egipt nakazał wywiezienie do Paryża wiele bezcennych zabytków, co było zwykłą grabieżą.

Napoleon w dużym stopniu wpłynął także na losy Polaków. W tym przypadku także oprócz plusów były minusy. Rzeczą pozytywną było odbudowanie państwa polskiego, które nazwał Księstwem Warszawskim. Razem z nim powstała też silna polska armia. Znów Polacy mieli własną administrację, szkolnictwo, odżyło życie polityczne i kulturalne. Dał Polakom nadzieję na odbudowanie silnego, wolnego państwa. Jednak nie można przy tym zapominać, że w rzeczywistości stworzył Księstwo Warszawskie, aby stanowiło bazę wypadową na Moskwę. Obciążył je olbrzymimi podatkami, z których finansował swoją armię. Wielokrotnie wykorzystywał polskie wojsko, nie dając przy tym Polakom żadnych konkretnych obietnic na odbudowę państwa.

Mimo tego nie da się zaprzeczyć, że był genialnym dowódcą i świetnym politykiem.