Po śmierci Mieszka I w 991 r. rządy objął jego syn Bolesław. Szybko zyskał przydomek Chrobry, co znaczy waleczny.

Utrzymywał dobre stosunki z cesarstwem i był wrogo nastawiony do Czech. Przyjął biskupa Wojciecha który został z tamtąd wygnany i w 997 r. na jego proźbę zorganizował wyprawę ewangelizacyjną na Prusy. Niestety wyprawa zakończyła się niepowodzeniem, a biskup Wojciech poniósł męczeńską śmierć. Bolesław zauważył w tym własne korzyści. Wykupił ciało i przywiózł do Gniezna. Poinformował o tym zajściu biskupa i papieża i zadbał by Wojciech został szybko uznany świętym męczennikiem. Nie musiał długo czekać. Biskup został uznany za świętego, a sam cesarz Otton III w 1000 r. odbył pielgrzymkę do jego grobu w Gnieźnie.

Wykorzystanie tej sytuacji było politycznym sukcesem księcia. Wizyta cesarza wiązała się z ogromnym prestiżem dla goszczącego go władcy. Wydarzenie to jest nazywane przez historyków zjazdem gnieźnieńskim.

Po śmierci ówczesnego cesarza, Bolesław na krótko zajął Czechy.

W 1025 roku został koronowany na króla Polski, kilka miesięcy później umarł.