Przemysł II był królem Polski w latach 1295-1296. Jako książę Wielkopolski podjął się próby zjednoczenia państwa polskiego.

 Przemysł II urodził się w 1257 r. Był synem Przemysła I i Elżbiety, córki Henryka II Pobożnego. Przed rokiem 1277 objął księstwo poznańskie, a dwa lata później - władzę w Wielkopolsce.

W swoim testamencie spisanym na krótko przed śmierciąw 1290 r.Henryk IV przekazał ziemię krakowską Przemysłowi II, a księstwo wrocławskie Henrykowi głogowskiemu. Przemysł II zdołał opanować Kraków bez trudu. W krótkim czasie o ziemię krakowską upomniał się Wacław II z dynastii Przemyślidów. 

Uzyskując wsparcie panów małopolskich, został wybrany na tron krakowski. W obawie przed starciem zbrojnym, Przemysł II w 1291 r. zrzekł się Krakowa na rzecz Wacława II. W późniejszym czasie czeski władca zdołał wyprzeć Łokietka z ziemi sandomierskiej, uzyskując władanie nad Małopolską.

Bezpośrednio przed koronacją Przemysłowi II podlegały Wielkopolska i Pomorze. To ostatnie pozyskał na mocy umowy z Mszczujem II pomorskim, który przekazał Przemysłowi II Pomorze Gdańskie po swojej śmierci.

Przemysł II wszczął starania u papieża o koronę polską, na co uzyskał zgodę. W czerwcu 1295 r. arcybiskup Jakub Świnka dokonał w Gnieźnie aktu koronacyjnego.

Dążenia Przemysła II zaniepokoiły możnowładców oraz margrabiów brandenburskich nieprzychylnym wzmocnieniu Polski. W kilka miesięcy po koronacji Przemysł II został zamordowany w Rogoźnie z inicjatywy rodów Nałęczów i Zarębów, najprawdopodobniej przy udziale Brandenburczyków.