Encyklopedystami nazywa się grupę myślicieli francuskich, którzy w latach 1751-1780 stworzyli wielkie dzieło pod nazwa WielkaEncyklopedia Francuska. Stworzenie tego dzieła było jednym z najdonioślejszych osiągnięć końca XVIII wieku. Powstała z inicjatywy księgarza Le Bretona, jednak za jej kształt odpowiadała Denis Diderot i Jean d'Alembert. Twórcy dążyli do stworzenia kompendium wiedzy ówczesnej na temat świata (sztuki, nauki, rzemiosła) i rzeczywiście powstała księga składająca się z 28 tomów zawierających 71818 haseł oraz 2885 ilustracji. Jak widać żmudna praca francuskich myślicieli pozwoliła na stworzenie dzieła będącego "okrętem flagowym" oświecenia. Warto przyjrzeć się skrótowym biografiom najważniejszych z nich.

Pierwszym i najważniejszym będzie już wcześniej wspomniany symbol Encyklopedii,

Denis Diderot urodził się 5 października 1713, jego najsłynniejszym dziełem jest Kubuś Fatalista i jego pan. Prace nad Encyklopedia rozpoczął w 1745 roku i prowadził je przez 27 lat, mimo sprzeciwów kościoła (był wielokrotnie aresztowany). Był myślicielem, który przeszedł ewolucję oglądów ot teizmu, przez deizm, aż po bardzo ostro zarysowany ateizm połączony z sensualizmem i determinizmem witalistycznym. Swoje główne założenia zawarł w pracy pod tytułem "List o ślepcach". Jego poglądy na politykę, zwłaszcza antydespotyzm stworzyły grunt pod rewolucje francuska, której ten wielki myśliciel niedoczekał zmarł 31 lipca 1784 roku.

Wraz z Diderotem Encyklopedie tworzył Jean d'Alembert, matematyk będący nieco w cieniu Diderota.

Urodził się 16 listopada 1717 roku. Od 1754 roku był członkiem, a do 1772 roku sekretarzem Akademii Francuskiej. W pracach do Encyklopedii przedstawił jej założenia we wstępie swojego autorstwa. W 1757 roku wobec presji środowisk kościelnych został zmuszony do przerwania prac nad nią. Jego koncepcje na naukę zamykają się w porównywaniu faktów i idei oraz poszukiwaniu związków między nimi. Dokonał podziału nauk na: historię, filozofię i sztuki piękne, odpowiednio przypisując im: pamięć, rozum i wyobraźnię. Ostatecznie zaczął skłaniać się ku sceptycyzmowi lub nawet agnostycyzmowi, uznając za niewykonalne poznanie istoty wszechrzeczy. Co ciekawe, jako twórca oświecenia dopuszczał istnienie duszy, która jako osobna substancja miała tworzyć i kształtować w istocie ludzkiej tak zwaną świadomość, która stała w opozycji do materii. Był bardzo cenionym matematykiem i fizykiem. W historii tych dziedzin zapisały się tak zwana zasada d'Alemberta (mechanika teoretyczna) oraz w matematyce rachunek różniczkowy (rachunek pochodnych cząstkowych). Wśród jego zainteresowań była także estetyka i teoria muzyki.

Inni słynni encyklopedyści to: Monteskiusz, Jan Jakub Rousseau, Wolter.