Robert Baden-Powell urodził się 22 lutego 1857 roku w Londynie, a zmarł 8 stycznia 1941 roku w Kenii. Był żołnierzem, pisarzem i przede wszystkim założycielem skautingu. Na pierwszym międzynarodowym zlocie skautów został wybrany Naczelnym Skautem Świata.

W 1876 roku rozpoczął karierę wojskową. Służył w Anglii, Afganistanie, Indiach i Afryce Południowej. Najważniejszym jego osiągnięciem jest zakończona powodzeniem obrona miasta Mafeking w latach 1899-1900, podczas afrykańskiej wojny przeciwko Burom. Podczas tej trwającej 7 miesięcy misji, stworzył eksperymentalny oddział składający się z chłopców. Mieli oni pomagać żołnierzom jako wartownicy, łącznicy czy zwiadowcy. Baden-Powell (lub zdrobniale Bi-Pi) zauważył, że można powierzyć młodym osobom ważne zadania, które odpowiadają ich możliwościom. Jest to jednak możliwe, jeśli młodzi pomocnicy zrozumieją powagę wykonywanego zadania.

Gdy Robert Baden-Powell wrócił do Wielkiej Brytanii w 1902 roku, zauważył, że jego książka dotycząca wywiadu cieszy się wielką popularnością głównie wśród młodzieży. Zrozumiał, że może zrzeszać utalentowanych młodych chłopców w związki skautowskie. W 1907 roku wprowadził swój plan w życie. Zorganizował pierwszy obóz dla chłopców na wyspie Brownsea. Sprawdzał tam skuteczność metod, które wcześniej opisał. W 1908 roku wyszła jego kolejna książka „Skauting dla chłopców”, a w ciągu roku do jego organizacji przystąpiło aż 100 000 nowych członków. W 1909 roku powstaje żeńska wersja jego pomysłu – ruch skautek. Prowadzenie tej żeńskiej organizacji bierze na siebie jego siostra Agnes. Mimo stopnia generalskiego zdecydował się zrezygnować z pracy w wojsku i skupić na pracy wychowawczej młodych skautów.

Robert Baden-Powell za swoją pracę związaną ze skautingiem otrzymał m.in. tytuł lorda-barona Gilwell oraz został odznaczony Krzyżem Komandorskim z Gwiazdą Orderu Odrodzenia Polski. W 1939 roku pojechał na leczenie do Nyeri w Kenii i zmarł tam w 1941 roku w wieku 83 lat. W trakcie II wojny światowej jego nazwisko zostało umieszczone przez nazistów w tzw. Czarnej Księdze, na której znajdowali się też choćby Winston Churchill czy Zygmunt Freud. W 1922 roku liczba skautów przekroczyła milion, a w 1939 roku było ich już 3.3 miliona.