Import

Handel należy do jednych z najważniejszych obecnie działów gospodarki. Do jego zadań należy przesunięcie produktów wytworzonych przez rolnictwo, przemysł oraz inne działy produkcji za pośrednictwem wymiany towarowej, która realizowana jest poprzez obrót towarowy inaczej kupno - sprzedaż.

Handel międzynarodowy to ważny czynnik, który dynamizuje rozwój gospodarczy, zapewniając stałe dostawy płodów rolnych, niezbędnych surowców, technologii oraz dóbr kooperacyjnych.

Handel dzieli się na:

- handel wewnętrzny,

- handel międzynarodowy.

Handel międzynarodowy - to zjawisko ekonomiczne, które polega na przekazywaniu między krajami towarów. Odbywać się to może na drodze bezpośredniej - wymianie towaru na towar, lub pośredniej - polegającej na wymianie towaru na pieniądz, pieniądza na towar.

Handel zagraniczny dzieli się na:

- import,

- eksport.

Import - polega na kupnie towarów, usług z zagranicy. Jest efektem międzynarodowego podziału pracy. Import zaopatruje w towary i usługi gospodarkę, a są one w warunkach krajowych niemożliwe do wytworzenia lub ich wykorzystanie jest mniej korzystne od realizowanych dóbr za granicą.

Handel usługami i towarami oddziałuje w znaczący sposób na gospodarkę światową. Sytuacja na rynku globalnym na wpływ na poziom materialny wielu milionów ludzi.

Historia handlu

Dzieje handlu międzynarodowego sięgają kilku tysięcy lat. Już w miastach położonych w dorzeczu Eufratu i Tygrysu działali kupcy sprzedający i kupujący różne towary. Transportowali je wielbłądami, osłami czy nawet statkami. Trakty handlowe były nieraz bardzo długie. Szlak jedwabny wiodący z starożytnego Rzymu do Chin miał długość prawie 6500 km.

Handel międzynarodowy stał się jedną z przyczyn wielkich odkryć geograficznych. Krzysztof Kolumb poszukując drogi do Indii, które były wtedy ważnym partnerem handlowym dla Europy, odkrył Amerykę. Z Indii były sprowadzane kamienie szlachetne, jedwab i przyprawy. Handel był też powodem dokonywanych przez kraje Europy kolonizacji i podbojów innych kontynentów. Ponad 70% obecnych transakcji handlowych dokonywanych jest między krajami Ameryki Północnej, Australii, Europy i Japonii. Do największych potęg handlowych świata należą obecnie Stany Zjednoczone, Japonia, Niemcy, Włochy, Francja i Wielka Brytania.

Handel międzynarodowy pozwala na wyspecjalizowanie się krajów w produkowaniu tych dóbr, które można najtaniej wytworzyć w związku z dostępem do surowców. Państwa starają się nie produkować tych towarów, których możliwość tańszej produkcji jest możliwa w innym miejscu. Towary takie opłaca się sprowadzać z zagranicy a przemysł krajowy koncentrować na produkcji w tym segmencie, którego produkty można najkorzystniej sprzedać w międzynarodowym handlu.

Niektóre państwa posiadają tak różnorodne i bogate zasoby surowców naturalnych że mogą dzięki nim produkować w zasadzie wszystkie towary. Mimo tego często koncentrują się one na wyprodukowaniu tych dóbr, które są w stanie zapewnić im największy zysk.

Jeżeli kraj posiada zasoby wszystkich niezbędnych surowców i technologii potrzebnych do produkcji stali, ubrań i wina, a przy tym produkcja stali może być najbardziej opłacalna dla gospodarki kraju, to wtedy państwo to będzie się specjalizować tylko w tej gałęzi przemysłu. Zyski pochodzące ze sprzedaży stali pozwolą na import innych towarów. Kraje pozbawione z kolei bogactw naturalnych rozwijają gałęzie przemysłu przetwórczego.

Rynek światowy w większej części kontrolowany jest przez przedsiębiorstwa prywatne. Firmy państwowe mają niewielki udział. Od czasu upadku komunizmu i rozwiązania Rady Wzajemnej Pomocy Gospodarczej udział firm państwowych zmniejszył się jeszcze bardziej. Rządy rzadko uczestniczą w transakcjach handlowych, jednak polityka jaką prowadzą w tym zakresie, ma nieraz znaczny wpływ na rynek. Rządy często w celu ochrony rodzimego rynku pracy lub w celu utrzymania znaczących gałęzi przemysłu wprowadzają cła. Innym sposób to wprowadzanie limitów importowych. Te bariery ograniczają swobodny przepływ towarów, obniżają wartość obrotów i są powodem nieproporcjonalnego drożenia niektórych produktów.

Rządy państw rozwiniętych gospodarczo wprowadzają często bariery celne w odniesieniu do produktów cechujących się wysokim stopniem przetworzenia, sprowadzanych z państw rozwijających się, powodując wzrost cena końcowych i zmniejszając tym ich konkurencyjność. Państwa takie zmuszone są do eksportu własnych bogactw naturalnych które obciążone cłem są tańsze i przez to bardziej konkurencyjne. Mimo utrudnień, państwa rozwijające się eksportują po to by pozyskać środki przeznaczona na zakup i importowanie towarów, których same nie mają możliwości produkować. Taka polityka państwa uprzemysłowionych powoduje hamowanie rozwoju przemysłu i gospodarki rozwijających się państw.

Maja miejsce sytuacje gdy restrykcje celne dotykają również silne gospodarczo państwa. Państwa rozwijające się, wprowadzają ograniczenia na towary importowane z krajów rozwiniętych. Działania takie służą wspieraniu rodzimego przemysłu i zwiększenie wewnętrznego popytu skierowanego a rodzime surowce. Ograniczenia na import niektórych towarów pozwala rodzimym producentom sprzedawanie swoich produktów na rynku wewnętrznym, dzięki cłom mniejszym od ceł produktów importowanych.

Stany Zjednoczone są największa potęgą gospodarczą świata, mimo to ich udział w obrocie towarowym na międzynarodowym rynku handlu nie jest tak dominujący. Głównym powodem tego stanu jest fakt, że znaczna część wyprodukowanych towarów trafia na rynek wewnętrzny. Stany Zjednoczone posiadają także złoża niema wszystkich surowców naturalnych, przez co nie jest to państwo zmuszone do ich importu. W przypadku krajów europejskich sytuacja jest odmienna. Europa jest znacznie uboższa w bogactwa mineralne, przez co jej rynek jest największym centrum światowego handlu międzynarodowego.

W okresie 1918 - 1945 kraje europejskie handlowały głównie ze swoimi koloniami, jednakże zaczął rosnąć obrót towarami w obrębie państw europejskich.. Po II wojnie światowej dawne kolonie uzyskały niepodległość co powodowało zwiększenie obrotów w handlu pomiędzy nimi.

Zawiązanie ścisłych więzi handlowych spowodowało zmianę porozumień, które dały początek Europejskiej Wspólnocie Gospodarczej (Unia Europejska) i Europejskie Stowarzyszenie Wolnego Handlu (EFTA). NA początku chęć przystąpienia do EWG wyraziło sześć krajów; Belgia, Francja, Holandia, Luksemburg, RFN i Włochy. Teraz w gronie członków Unii znajduje się 15 krajów. Obroty wymiany handlowej w obrębie Unii Europejskiej ulegają systematycznemu wzrostowi. Zacieśnienie stosunków pomiędzy krajami europejskimi ma niekorzystny wpływ na wyniki i gospodarkę krajów rozwijających się, ponieważ rynek europejski jest dla nich coraz bardziej niedostępny.

Handel międzynarodowy Polski

Dla polskiego handlu zagranicznego istotne były lata 1989 - 92, kiedy to handel został radykalnie zreformowany. Od 1.01 1990 zostały ustalone prawo w którym ustalono że obroty handlowe z zagranicą są prawnie udostępnione dla każdego. Wyeliminowanie w 1990 r. wymienialności złotego spowodowało likwidację jego dwuwalutowości oraz czarnego rynku. Od 1990 r. podstawowy środek regulacji importu i eksportu to poziom kursu walutowego i taryfa celna.

Lata 1991 - 93 odznaczają się kryzysem polskiego handlu zagranicznego. Wartość eksportu spadła aż o 7 %, co miało związek rozwiązaniem RWPG trudnościami płatniczymi dawnych państw należących do ZSRR. Wartość importu zmalała o 88 %. Obroty handlowe mają ujemne saldo.

Stan obecny

Polska jest obecnie importerem produktów przemysłu elektromaszynowego, lekkiego, chemicznego oraz paliwa i energii.

Do głównych partnerów handlowych należą: Niemcy, Włochy, Rosja, Chiny, Hiszpania, Holandia, Czechy, Stany Zjednoczone, SzwecjaDania.

Ze statystyk wynika że na skutek wprowadzenia Układu Europejskiego, wzrosło ożywienie obrotów handlowych między Polską a Unią Europejską, która pozostała największym partnerem handlowym. Dzięki temu spadek obrotów handlowych związanych z upadkiem reżimu komunistycznego nie był tak odczuwalny. Szybki przyrost importu powodował nasilenie się od początku lat dziewięćdziesiątych deficytu obrocie zagranicznym między Polska a Unią Europejską (wg danych z 1999 r. poziom ten wynosi 10,5 mld USD). Nie jest to zjawisko negatywne, pod warunkiem że nie ma charakteru strukturalnego. Duży wzrost importu spowodowały: import dóbr inwestycyjnych, które służyły modernizacji polskiej gospodarki oraz wysokie tempo wzrostu gospodarczego, co powodowało za sobą zwiększenie zapotrzebowanie na import zaopatrzeniowy i inwestycyjny. Pod koniec dekady duży deficyt handlowy był skutkiem wysokiej konsumpcji publicznej i prywatnej.. Lata 90 - te przyniosły zmiany w strukturze towarowej handlu między Polską a Unią Europejską, co przejawiało się przez zwiększenie udziałów wyrobów prywatnych przemysłowych zmniejszeniem udziału produktów mineralnych rolnych.

Ograniczenia w handlu

Handel międzynarodowy to część naszej rzeczywistości. Anglicy pij wina pochodzące z Francji, Amerykanie jeżdżą samochodami produkowanymi w Japonii, a Rosjanie jedzą "amerykański" chleb. Mimo że korzyści jakie noszą ze sobą międzynarodowa wymiana, żaden z krajów nie pozwoli sobie na zupełnie wolny handel. Istnieje wiele powodów dla których rządy stawiają różne bariery na handel zagraniczny.. W wypadku gdy kraj zbyt dużo wydaje na import, a wartość eksportu jest mała, musi go ograniczyć. Niektóre z gałęzi przemysłu, należących do strategicznych, stąd ochrona ich jest konieczna. Państwo musi chronić się także przed konkurencją na rynkach zagranicznych, szczególnie przed dumpingiem, tj. sprzedażą dóbr poniżej kosztów ich produkcji. Do ograniczenia importu stosuje się szereg narzędzi. Są nimi taryfy tj. podatki dotyczące dóbr importowanych. Powodują wzrost cen produktu niezależnie od wielkości importu. Inny sposób to wyznaczenie kwot importowych, polegających na określeniu ilości dobra, które może być sprzedana na rynku.

Istnieją możliwości wprowadzenia dewiz w celu uniemożliwienia przekroczenia reglamentacji przez import określonej wielkości.. uwolnienie subsydiów producentom ma na celu obniżenie kosztów produkcji oraz zwiększenie konkurencji na rynku w obrębie używanych produktów odniesieniu do analogicznych produktów zza granicy. Jest grupa produktów możliwych do przywiezienia na teren Polski bez opłacania cła. Znaczą część tych towarów przewozić można tylko w określonych ilościach. Ilość ta wyliczona jest i podana w Rozporządzeniu Ministerstwa Finansów Finansów 18 listopada 1997 roku., a także w innych aktach wykonawczych. Cło jest formą podatku nałożonego przez państwo na towary, które są przywożone lub wywożone granicę (cła importowe)lub przewożone (cła eksportowe) przez terytorium Polski (cła przewozowe).

Cła były stosowane już w czasach starożytnych, choć były jedynie elementem polityki finansowej państwa. Od XVII wieku wzrasta rola cła jako instrumentu gospodarczego, które pozwala poprzez ograniczenie handlu zagranicznego na realizację określonych celów gospodarczych.

Wyróżnia się cła:

- prohibicyjne - ma na celu hamowanie importu określonych towarów,

- protekcyjne - chroni interesy rodzimych produktów,

- reglamentacyjne - regulują stan i kierunki handlu zagranicznego.