Krew jest rodzajem tkanki łącznej płynnej, pełniącej rolę płynu ustrojowego. Składa się ona z płynnej treści międzykomórkowej (osocze) oraz z upostaciowionych (morfotycznych) elementów zwanych krwinkami. Wyróżniamy trzy podstawowe typy krwinek: czerwone (erytrocyty), białe (leukocyty) oraz płytki krwi (trombocyty). Najliczniej reprezentowaną grupą krwinek w organizmie człowieka są bezjądrzaste, zawierające hemoglobinę, erytrocyty.

Elementy morfotyczne produkowane są głównie w szpiku kostnym, ale również w węzłach chłonnych i śledzionie. Ponad 55% składu krwi człowieka stanowi osocze, składające się z około 90% z wody, pozostałe 10% stanowią związki organiczne (białka, enzymy, hormony, witaminy i in.) oraz związki mineralne. Surowicą krwi nazywa się osocze pozbawione białka - fibryny (włóknik), powstającego w trakcie krzepnięcia krwi z fibrynogenu.

Krew u kręgowców, w tym człowieka płynie w zamkniętym układzie krwionośnym. Dzięki istnieniu tzw. połączeń tętniczo-żylnych, w których tętnice idące od serca rozgałęziają się w coraz cieńsze a następnie przechodzą w naczynia włosowate, każda komórka ciała zaopatrywana jest w krew. Krew z komórek powraca dzięki przechodzeniu systemu naczyń włosowatych w żyły, a te transportują ją z powrotem do serca.

Do podstawowych funkcji krwi zalicza się:

  • Uczestniczenie w procesach odpornościowych - rolę tę pełnią m.in. białka osocza, przeciwciała oraz leukocyty
  • Zachowanie homeostazy (równowagi) organizmu - regulacja pH i temperatury oraz ciśnienia osmotycznego
  • Rozprowadzanie po organizmie witamin, hormonów, enzymów
  • Odprowadzanie zbędnych produktów przemiany materii z komórek
  • Transport gazów: O2 z płuc do komórek ciała i CO2 z komórek ciała do płuc

Zawartość krwi u dorosłego człowieka mieści się w zakresie 5-6 litrów.

Limfa, zwana inaczej chłonką składa się głównie z osocza krwi; zawiera mniej białek niż krew, za to dużo limfocytów (rodzaj leukocytów). W trakcie transportu krwi do komórek ciała z naczyń włosowatych następuje ciągłe jej przesączanie się i mieszanie z płynem tkankowym, który obmywa komórki. Dzięki temu możliwa jest ciągła wymiana substancji między krwią a komórkami ciała oraz obrona przeciwbakteryjna. Po obmyciu komórek limfa zbierana jest przewodami chłonnym o coraz większej średnicy. Końcowe, duże przewody wlewają swoją zawartość do żyły głównej. Wspomniana ochrona przeciwbakteryjna odbywa się głównie dzięki rozprowadzaniu po całym organizmie limfocytów produkowanych w węzłach chłonnych, czyli naczyniach limfatycznych tworzących gęstą siatkę. Żółte zabarwienie limfy jest efektem obecności dużej ilości tłuszczów.