Carlina acaulis jest rośliną chronioną. Występuje głównie w rejonach górskich takich, jak Karpaty (Beskidy, Pieniny, Tatry), Sudety. Można ją także spotkać w innych rejonach kraju na wapiennych i suchych podłożach (wzgórzach). Jest ona najczęściej obok szarotki, kojarzoną rośliną górską.

Szczególnie dobrze rozwija się na glebach słabych, piaszczysto - gliniastych o zasadowym lub obojętnym pH i małej wilgotności. Dziewięćsił bezłodygowy jest często mylony z ostem lub dziewięciornikiem.

W systematyce gatunek ten należy do rodzaju Carlina, rodziny Astrowate (Asteraceae), rzędu Ostrowce (Asterales), klasy Dwuliścienne (Magnoliopsida), podgromady Okrytonasienne (Magnoliophyta), gromady Nasienne (Spermatophyta).

Cechy charakterystyczne tej rośliny to:

  • pierzaste, kolczaste liście ułożone w rozetę w kształcie gwiazdy.
  • Rozeta ta osiąga średnicę ok. piętnastu centymetrów i rośnie nisko przy gruncie.
  • Kwiaty występują od lipca do września, są koloru srebrzystobiałego i rosną na 30-50 centymetrowej łodydze, wyrastają z rozety.
  • Koszyczki kwiatowe rozwierają się tylko przy słonecznej pogodzie, a łuski okrywające koszyczek przy suchym powietrzu odginają się na zewnątrz, a przy wilgotnym do środka.

Polska nazwa tej rośliny wywodzi się z góralskiej legendy - "dziewięćsił" pochodzi stąd, że podobno odznacza się on nadprzyrodzonym dziewięcioma siłami. "Bezłodygowy" natomiast dlatego, że łodyga jest trudno dostrzegalna.