Nazywam milczeniem - geneza utworu i typ liryki
„Nazywam milczeniem” należy do powojennej, dojrzałej liryki Tadeusza Różewicza, w której poeta zastanawia się nad możliwością mówienia po doświadczeniach XX wieku i nad granicami języka. To krótki, refleksyjny wiersz o naturze słowa i milczenia, zaliczany do tekstów metapoetyckich (o samym akcie mówienia i nazywania).
Typ liryki: liryka bezpośrednia, liryka refleksyjno-filozoficzna.
