Kowal - Środki stylistyczne
Najważniejszym środkiem stylistycznym w wierszu jest rozbudowana metafora kuźni, obejmująca niemal cały utwór. Serce zostaje przedstawione jako materiał, który można kuć, hartować lub rozbić. Pojawiają się liczne epitety wartościujące, takie jak „hartowne”, „mężne”, „dumne”, „silne”, które określają pożądany ideał osobowości.
Wiersz wykorzystuje także porównania, na przykład zestawienie podmiotu z wulkanem wyrzucającym kruszec z wnętrza, co podkreśla potęgę emocji i energii twórczej. Obecne są hiperbole i patetyczne sformułowania, takie jak „cyklopowy raz” czy „gromy potworne”, które nadają wypowiedzi monumentalny charakter. Apostrofy kierowane do serca wzmacniają dramatyzm i podkreślają wewnętrzny konflikt.
