Kowal - analiza i interpretacja
Wiersz „Kowal” Leopolda Staffa jest manifestem silnej woli, samokreacji i świadomego kształtowania własnego charakteru. Utwór opiera się na rozbudowanej metaforze pracy kowala, który z bezkształtnej masy kruszców wykuwa serce. Proces ten symbolizuje wewnętrzną walkę człowieka z własną słabością, emocjami i chaosem duchowym. Podmiot liryczny przedstawia siebie jako twórcę samego siebie, gotowego na ból, wysiłek i zniszczenie tego, co kruche, aby osiągnąć formę doskonałą.
Obraz kuźni jest dynamiczny, gwałtowny i pełen energii. Uderzenia młota, grzmoty i żelazo podkreślają brutalność procesu samodoskonalenia. Jednocześnie wiersz ma charakter afirmatywny. Przemoc zadawana samemu sobie nie wynika z autodestrukcji, lecz z przekonania, że lepiej zginąć w walce o siłę niż trwać w słabości. W tym sensie „Kowal” jest poetyckim hymnem na cześć hartu ducha, dumy i odwagi.
