Ars Poetica - analiza i interpretacja
Wiersz „Ars poetica” Leopolda Staffa jest poetyckim wyznaniem wiary w sens i zadanie poezji. Utwór ukazuje moment narodzin wiersza jako proces delikatny, ulotny i wymagający czujności. Poezja rodzi się z „echa z dna serca”, z wewnętrznego impulsu, który łatwo może zaniknąć, jeśli nie zostanie w porę uchwycony. Podmiot liryczny przedstawia akt twórczy jako próbę ocalenia chwili, emocji i sensu przed rozpłynięciem się w niebycie.
Staff przeciwstawia się tu wizji poezji elitarnej, hermetycznej i nastawionej na efektowność. Tworzenie nie służy „zdumiewaniu świata dziwnością”, lecz porozumieniu z drugim człowiekiem. Poezja ma nadawać kształt temu, co nietrwałe, i pełnić funkcję komunikacyjną. Wiersz staje się przestrzenią spotkania, gestem zrozumienia i prostoty, a nie popisem formalnym.
