Ars Poetica - Środki stylistyczne
Wiersz opiera się na metaforze połowu, w której myśl lub uczucie zostaje porównane do motyla. Podkreśla to ulotność natchnienia i konieczność szybkiego działania. Pojawiają się również metafory światła i barwy („błękitne”, „srebrzyste”, „przezroczyste”), które obrazują proces zanikania sensu, jeśli nie zostanie on zapisany.
Staff stosuje porównania odwołujące się do prostych i codziennych wyobrażeń, na przykład „jasny jak spojrzenie w oczy” czy „prosty jak podanie ręki”. Są one zgodne z przesłaniem wiersza i podkreślają ideał przejrzystości języka. Ważną rolę odgrywa także personifikacja echa, które „woła” do poety, nadając wewnętrznemu impulsowi cechy żywego bytu.
