Hymn (Bogarodzico, Dziewico!) - Środki stylistyczne
– Apostrofa – „Bogarodzica! Dziewico!”, „Do broni bracia! do broni!”, „O wstyd wam! wstyd wam Litwini!”;
– epitet – „wolnego ludu”, „zimne granity”, „dwugłowy orzeł”, „krwią zardzawiałe korony”, „ciemna pognębienia toń”;
– porównanie – „Niech grzmi pieśń jak w dzień godowy”;
– metafora – „Wolności błyszczy zorza”, „Wolności bije dzwon”, „Wolności rośnie krzew”, „Z ciemnej pognębienia toni”, „krwią zardzawiałe korony”;
– personifikacja – „dwugłowy orzeł drzemał na szczycie gmachu”;
– symbol – „dwugłowy orzeł” (symbol władzy carskiej, Rosji), „Feniks nowy… powstał lud” (symbol odrodzenia narodu po klęskach), (symbol przemocowego, krwawego panowania);
– anafora – powtórzenia wyrazu „Wolności…” w kolejnych wersach: „Wolności błyszczy zorza,
Wolności bije dzwon,
Wolności rośnie krzew”,
„Bogarodzico! Dziewico!”
– wykrzyknienie – „Bogarodzica! Dziewico!”, „Do broni, bracia! do broni!”, „O wstyd wam! wstyd wam Litwini!”
– hiperbola – „Wstrzęsną się Moskwy wieże”, „Wolności pieniem wzruszę zimne granity Newy”.
