Ptasie radio - analiza i interpretacja
„Ptasie radio” Juliana Tuwima to wiersz sylabiczny, rymowany, o nieregularnej liczbie. Utwór 7 strof o różnej długości. Ich budowa przypomina kolejne wejścia antenowe w audycji radiowej. W wierszu w występują rymy zewnętrzne, żeńskie, najczęściej dokładne, głównie parzyste, co nadaje tekstowi śpiewny, piosenkowy charakter.
W warstwie fabularnej wiersz przedstawia audycję radiową, nadawaną przez ptaki z brzozowego gaju. Najpierw słyszymy zapowiedź programu: wyjaśnienie, skąd nadawana jest audycja i w jakiej sprawie zleciały się ptaki. Następnie kolejne ptaki zabierają głos, przekrzykując się, wymieniając ptasie problemy, ploteczki, uwagi, a przede wszystkim wydając całą serię dźwięków-onomatopei. W końcu hałas staje się nie do zniesienia, następuje interwencja ptasiej milicji i audycja zostaje przerwana. Całość utworu ma charakter zabawy językiem i dźwiękiem.
