Pogrzeb prezydenta Narutowicza - Środki stylistyczne
Środki stylistyczne zastosowane w utworze:
- epitet – „kondukt żałobny, krepowy i krwawy”, „Prezydent Martwy”;
- metafora – „Z Belwederu na Zamek, tętnicą Warszawy”, „Przez serce swe na wylot pogrzebem przeszyta”, „strasznym krzykiem milczenia żałobna ulica”;
- apostrofa – „Chodźcie, głupcy, do okien – i patrzcie! i patrzcie!”, „Nie odwracajcie oczu! Stać i patrzeć, zbiry!”;
- powtórzenie – „i patrzcie! i patrzcie!”;
- wyliczenie – „Alejami, Nowym Światem, Krakowskiem Przedmieściem”;
- porównanie – „Przez serce swe na wylot pogrzebem przeszyta,
Jak Jego pierś kulami”;
- oksymoron – „krzykiem milczenia”;
- wykrzyknienie – „Chodźcie, głupcy, do okien – i patrzcie! i patrzcie!”, „Tak! Za karki was trzeba trzymać przy tym oknie!”.
