Nie mów, że się nie boisz - problematyka
Wiersz „Nie mów że się nie boisz” Joanny Kulmowej dotyczy problemu lęku i fałszywej odwagi. Pokazuje, że strach jest naturalny i powszechny – „boi się każdy”, także „człowiek duży”. Kulmowa krytykuje udawanie odwagi („grał wielkiego zucha”, „nie wiem jak udawał”) i wskazuje, że taka poza jest tylko próbą ukrycia własnego lęku. Utwór porusza też kwestię uczciwości wobec siebie: prawdziwie dojrzała i odważna postawa to przyznanie się do strachu, zamiast upartego twierdzenia, że „nic mnie nie niepokoi”. Autorka podejmuje próbę odczarowania przekonania, że strach jest czymś złym czy śmiesznym. Przedstawia go jako uczucie zupełnie naturalne, które od czasu do czasu towarzyszy każdemu człowiekowi w różnych okolicznościach.
