Wierzbowa 13. Opowieści z Wierzbowej 13 - geneza i gatunek utworu
Inspiracją dla powstania utworu w 2008 roku była konfrontacja dwóch porządków: dawnego świata ludowej wyobraźni i współczesnego życia miejskiego. Dzięki temu „Wierzbowa 13” staje się nie tylko zbiorem fantastycznych historii, ale też refleksją nad tym, jak współczesny człowiek traci kontakt z tradycją i wyobraźnią, a zarazem próbą jej przywrócenia w codzienności.
„Wierzbowa 13. Opowieści z Wierzbowej 13” to powieść, na którą składają się mniejsze historie o baśniowo-groteskowym charakterze. Każde opowiadanie stanowi zamkniętą, samodzielną historię, ale wszystkie łączy wspólne miejsce akcji (blok przy ulicy Wierzbowej 13) oraz powtarzające się postacie.
Utwory mają wiele cech baśni współczesnej – występują w nich istoty nadprzyrodzone, magiczne zjawiska i elementy cudowności, które zostają osadzone w realiach codziennego życia. Fantastyka łączy się tu z realizmem, a niezwykłe wydarzenia są traktowane z humorem i dystansem.
Można więc powiedzieć, że „Wierzbowa 13” należy do gatunku fantastyki obyczajowej z elementami baśni i realizmu magicznego. Autorka tworzy w niej świat pogodny, pełen symboli, absurdu i ciepła, w którym fantazja staje się częścią rzeczywistości, a zwykły blok zamienia się w baśniowy mikrokosmos.
