Orfeusz i Eurydyka - problematyka
Poemat „Orfeusz i Eurydyka” Czesława Miłosza dotyka przede wszystkim żalu po śmierci bliskiej osoby i doświadczenia żałoby, w której miłość zderza się z nieodwołalnością śmierci. Poeta pyta, czy uczucie i pamięć są w stanie przywrócić zmarłą do życia i choć na chwilę odsunąć ostateczny kres. Ważny jest także problem mocy i bezsilności sztuki. Orfeusz-poeta dysponuje jedynie śpiewem i słowem. Nie potrafi zmienić losu, ale może ocalić obraz ukochanej w poezji.
Utwór pokazuje też zderzenie nowoczesnego, współczesnego świata, z mitycznym wyobrażeniem królestwa zmarłych. Tutaj Hades przypomina zwyczajne miasto, a podziemne korytarze to w istocie szpitalne przestrzenie, po których wędrował Miłosz, gdy jego żona umierała. Poezja staje się w pewnym sensie łącznikiem ze światem zmarłych i sposobem na rozmowę z tymi, którzy odeszli.
