Konstytucja jest ustawą zasadniczą w Polsce. Jako akt prawny o najwyższym znaczeniu posiada:

Szczególną treść - tzn. określa podstawowe zasady ustroju gospodarczego, politycznego i społecznego, sposób organizacji i powoływania organów, zarówno centralnych jak i lokalnych, władzy państwowej a także określa ich wzajemne relacje względem siebie. Ponadto zawiera podstawowe prawa, obowiązki oraz wolności obywatelskie;

Szczególną moc - wszystkie pozostałe akty prawne niższego rzędu koniecznie muszą być zgodne z konstytucją;

Szczególny tryb uchwalania - konstytucję, której treść uchwali poprzez większość kwalifikowaną Sejm oraz Senat, połączone razem w Zgromadzenie Narodowe, musi następnie przyjąć naród. Następuje to w drodze tak zwanego referendum konstytucyjnego. Aby została przyjęta musi się za nią opowiedzieć większość osób biorących udział w referendum;

Szczególny tryb zmiany - zmiana można dokonać w Konstytucji tylko poprzez drogę ustawową. Ustawę taką uchwala Sejm z większością przynajmniej dwóch trzecich głosów, przy czym w głosowaniu musi brać udział co najmniej połowa całkowitej liczby posłów, czyli 230.

W Konstytucji zapisana jest zasada trójpodziału władzy: pierwszym autorem tego podziału był Monteskiusz. Podzielił on działania państwa oraz organy sprawujące władzę na trzy równoprawne, wzajemnie się powściągające i równoległe sektory.

Zgodnie z zasadą trójpodziału władzy wyodrębnia się organy państwowe; żaden z nich nie zajmuje uprzywilejowanej pozycji:

Władzę ustawodawczą - sprawuje parlament;

Władzę wykonawczą - sprawuje rząd oraz prezydent;

Władzę sądowniczą - sprawują niezawisłe sądy.

Pierwsza konstytucja na świecie została uchwalona w USA w 1787 roku, natomiast pierwszą konstytucję w Europie uchwalono w Polsce 3 maja 1791 roku. Obecnie większość państw na świecie posiada konstytucje. Obejmują one jeden (np. Polska) lub kilka (np. Stany Zjednoczone) aktów prawnych.