Buddyzm to jeden z największych i najważniejszych systemów religijnych współczesnego świata. Powstał w północnych Indiach ok. VI wieku p. n. e. za sprawą nauczania i działalności Siddharthy Gautamy syna możnowładcy z rodu Śakjów. Jako młodzieniec Siddhartha rozczarowany dotychczasowym sposobem życia podjął decyzję o opuszczeniu domu rodzinnego i podjęciu egzystencji wędrownego filozofa-ascety.

Lata poszukiwań i pokuty nie przyniosły oczekiwanego rozwiązania dręczących problemów. Wtedy Siddhartha podjął 49 dniową medytację, po której doznał oświecenia i pojął naturę rzeczywistości- stał się "przebudzonym" czyli Buddą. Wynikiem tej medytacji była pierwsza sutra, w której Budda sformułował Cztery Szlachetne Prawdy: prawdę o istnieniu cierpienia, o przyczynie cierpienia, o ustaniu cierpienia i o ośmiorakiej ścieżce prowadzącej do tego celu. Uzyskanie oświecenia jest głównym celem praktykujących buddyzm - kto przebudził się ze stanu niewiedzy, pokonał cierpienie i przywiązanie do tego świata staje się buddą czyli oświeconym.

Buddyzm nigdy nie wytworzył, jak to jest w przypadku innych religii, jednolitej organizacji dbającej o spójność doktrynalną i organizacyjną wyznawców. Panuje duża dowolność w sposobach pojmowania nauczania Buddy.

Istnieje wiele odmian buddyzmu: buddyzm hinajany, buddyzm mahajany, buddyzm tantryczny i buddyzm zen. Najwięcej wyznawców buddyzmu zamieszkuje kraje Azji południowo-wschodniej, Koreę, Chiny, Tybet, Japonię. W ostatnich dziesięcioleciach coraz prężniej rozwijają się też ośrodki buddyzmu w Europie i Ameryce Północnej. Buddyzm jest też nietypową religią ze względu na to, że większość jego odłamów nie praktykuje wiary w bogów, wiara w cokolwiek jest o tyle istotna, o ile pomaga w samodoskonaleniu się jednostki i dążeniu do osiągnięcia stanu wyzwolenia.