Stresory to czynniki zewnętrzne, które oddziałując na organizm wywołują reakcję stresową. Na podstawie licznych opracowań dotyczących zagadnienia stresu można wprowadzić ich podział na stresory natury fizycznej i psychicznej. Wśród stresorów fizycznych możemy wyróżnić takie, które wymagają aktywności ruchowej, np. jazda na rowerze treningowym, oraz stymulatory angażujące sferę zmysłową, np. zimno lub głośny dźwięk. Również stresory psychiczne, do których możemy zaliczyć np. zadania arytmetyczne lub zadania wymagające rozpoznawania odpowiedniego sygnału, stanowią bardzo zróżnicowaną grupę. Jednak występuje tu pewien element wspólny, otóż w zasadzie wszystkie stresory psychologiczne wymagają zaangażowania procesów umysłowych, co tym samym odróżnia je od drugiej grupy stresorów (Rousselle i wsp., 1995; Evans i wsp., 1996).

W badaniach laboratoryjnych stresory zwykle są prezentowane w układzie izolowanym, tzn. badany jest poddawany działaniu tylko jednego typu stymulacji. Jednak w życiu codziennym taka sytuacja w zasadzie nie występuje. W związku z tym faktem coraz częściej stosowana jest inna procedura, gdzie stresory prezentowane są w tzw. układach kombinowanych. Zmiana procedury badawczej skłoniła naukowców do wysunięcia dwóch przeciwstawnych hipotez, które wyjaśniają wpływ jednoczesnego działania kilku stresorów na wskaźniki fizjologiczne.

Pierwsza z nich to tzw. hipoteza maskowania, według której konkurencyjne stresory fizyczne i psychologiczne indukują odpowiedź fizjologiczną nie większą niż ta, która jest wywoływana przez silniejszy stresor. Natomiast według hipotezy synergistycznej jednocześnie działające stresory różnego typu wywołują silniejszą reakcję fizjologiczną niż jest to odnotowywane w układzie izolowanym (Rousselle i wsp., 1995).

Przeprowadzono wiele badań mających na celu zweryfikowanie postawionych hipotez. M.in. Roth i wsp. (1990) przeprowadzili eksperyment, gdzie grupa badanych była podawana jednocześnie działaniu dwóch stresorów. Mieli oni równocześnie wykonywać ćwiczenia fizyczne i rozwiązywać zadania umysłowe. Pomiar poziomu wskaźników fizjologicznych wykazał, że kombinowany układ stresorów wywołuje efekt addytywny dla częstości skurczów serca oraz ciśnienia tętniczego, co może stanowić potwierdzenie dla hipotezy synergistycznej. Jednak w eksperymencie tym nie przeprowadzono pomiaru wskaźników zapotrzebowania metabolicznego organizmu, np. VO2, a tym samym nie może on w pełni zakwestionować prawdziwości alternatywnej hipotezy.

Kompleksowe pomiary wskaźników fizjologicznych znalazły się natomiast w innym eksperymencie, który został przeprowadzony 4 lata wcześniej (Myrtek i Spital, 1986). Badani byli tu poddawani działaniu trzech różnych stresorów: i) zadanie arytmetyczne polegające na bezgłośnym liczeniu, przy czym przewidziano nagrodę pieniężną za sukces, ii) jazda na rowerze treningowym, iii) test zimna. Wykazano, że przy zastosowaniu kombinacji dwóch lub trzech stresorów w odniesieniu do układu izolowanego, różnice istotne statystycznie można zaobserwować dla: częstości skurczów serca, pojemności minutowej serca (CO, ang. cardiac output), skurczowego i rozkurczowego ciśnienia krwi oraz objętości oddechowej (TV, ang. tidal volume), zużycia tlenu i poboru tlenu (OU, ang. oxygen uptake). Wyższe wartości wymienionych wskaźników fizjologicznych przy jednoczesnym zadziałaniu przynajmniej dwoma stresorami zdają się sugerować prawdziwość hipotezy synergistycznej.

Jednak jak się okazało stwierdzenie to nie jest tak jednoznaczne. Badania Rousselle i wsp (1995) wykazały, że hipoteza synergistyczna jest jak najbardziej prawdziwa, ale tylko w odniesieniu do układu krążenia. Pomiary związane z aktywnością układy oddechowego wykazały, iż owszem, po jednoczesnym zadziałaniu dwoma stresorami wskaźniki fizjologiczne osiągają tu wartości wyższe niż przy izolowanym stresorze psychologicznym, jednak są one znacząco niższe w stosunku do sytuacji gdy na organizm działa pojedynczy stresor fizyczny. Powyższe obserwacje pokazują, iż w zasadzie obie hipotezy mogą być prawdziwe, jednak dopiero w sytuacji gdy zostaną one odniesione do różnych wskaźników fizjologicznych.