W oparciu o kryterium stabilizacji zachowań wyborczych można wyróżnić 2 typy elektoratu:

  1. Ustrukturyzowany - na głosowanie w tej kategorii dominujący wpływ mają podziały społeczne, na które nakładają się różnice w przekonaniach politycznych. Przynależność do danej grupy społecznej przekłada się na wybór partii politycznej. Taki wzór głosowania określany jest jako "głos przynależności". Wykształcenie tego rodzaju zachowań wyborczych wskazuje na ustabilizowane położenie danej partii i trwałe osadzeni w strukturze społecznej. Przykładem tego rodzaju elektoratu jest elektorat amerykański
  2. Nieustrukturyzowane wyborcy glosując kierują się aktualna sytuacją społeczno -gospodarczą kraju. Ich preferencje mają charakter przejściowy, zależny od sytuacji w kraju. Wyborcy często w ciągu okresu dzielącego kolejne głosowanie potrafią, niekiedy radykalnie odmienić swoje preferencje. Tego rodzaju zachowania wyborcze występują w Polsce: partia AWS (Akcja Wyborcza Solidarność), największa partia w polskim parlamencie wyłonionym w wyborach 1998, w cztery lata później zniknęła ze sceny politycznej

Zachowania wyborcze są przedmiotem badań, ponieważ stanowią ważne źródło informacji, nie tylko dla politologów, ale także dla partii politycznych. Wiedza uzyskana na skutek badań elektoratu jest podstawą do tworzenia programów politycznych uwzględniających interesy danej grupy wyborców. Trafne dostrzeżenie kwestii istotnych dla danej grupy wyborców i ich uwzględnienie skutkuje zwycięstwem w wyborach.

Zachowania wyborcze można rozpatrywać na poziomie indywidualnym, kiedy celem jest stworzenie obrazu danego wyborcy, a ściślej mówiąc odpowiedź na pytania: jakie przesłanki leżały u podstaw oddania głosu na danego kandydata? Co motywowało wyborcę do podjecia takiej, a nie innej decyzji?

Innym rodzajem badania zachowań wyborczych jest analiza na poziomie zagregowanym obejmująca cechy społeczno - demograficzne danej grupy wyborców (wiek, płeć, poziom zamożności, miejsce zamieszkania itp.)