Pitagoras, inaczej zwany Pitagorasem z Samos, Pythagorasem, urodził się w okolicach 580 p.n.e., umarł około 496 p.n.e., był greckim matematykiem i filozofem. Jego działalność znacznie przyczyniła się do rozwoju w dziedzinie matematyki i astronomii, stworzył kierunek filozoficzny zwany później pitagoreizmem. Żadne prace nie pozostały po Pitagorasie z tego też powodu niewiele wiadomo o jego działalności. Trudno jest oddzielić odkrycia Pitagorasa od tych, które zostały dokonane przez jego uczniów i następców, nazywanych pitagorejczykami. Tradycyjnie uważa się że Pitagoras zapoczątkował zarówno idee filozoficzne jak i naukowe, a następnie podjęte one zostały przez pitagorejczyków. Założony przez Pitagorasa w 530 p.n.e. w Krotonie związek o charakterze religijno-politycznym dorobił się wielu osiągnięć naukowych. Związek ten nazwano później szkołą pitagorejską i przetrwał on aż do połowy IV w. p.n.e. Pitagoras lubił podróżować. W Fenicji i Babilonie zapoznał się z dokonaniami tamtejszych matematyków oraz przyniósł osiągnięcia matematyczne z Egiptu i Babilonu do Grecji. Twierdzenie Pitagorasa było znane w Babilonie jeszcze przed Pitagorasem, jak dowodzą zapiski dokonane za pomocą pisma klinowego. Jednak prawdopodobnie od Pitagorasa pochodzi dowód tego twierdzenia. Złoty podział odcinka był także znany Babilończykom, jak również pentagram - znak, którym posługiwali się pitagorejczycy. Średnia arytmetyczna, geometryczna i harmoniczna, zastosowana przez Pitagorasa pochodziła także od matematyków babilońskich. Pitagorejczycy zapoczątkowali szczególne techniki badania naukowego. Matematyka była połączona z filozofią, usystematyzowali swoją wiedzą, nowe pojęcia były wprowadzane na podstawie jedynie logicznego rozumowania. Tak powstały formalne podwaliny matematyki. Motto "wszystko jest liczbą" mówi nam jakie znaczenie miała liczba w ich filozofii. Wprowadzili oni podział liczb ze względu na parzystość i nieparzystość. Ciekawym zachowaniem było przedstawienie przez nich liczb za pomocą figur geometrycznych, co ułatwiło im znalezienie sum niektórych szeregów arytmetycznych. Te odkrycia w dziedzinie własności liczb pozwalają nam uznać ich za twórców teorii liczb. Filozofia Pitagorejska opierała się na harmonii świata, gdzie główna rolę pełniły liczby naturalne. Stąd możemy zrozumieć dlaczego, choć wiedzieli o istnieniu liczb niewymiernych zachowali to w tajemnicy.