Rudolf Carnap (1891-1970) - filozof narodowości niemieckiej. Najwybitniejszy przedstawiciel neopozytywizmu logicznego - od 1926 roku związany z Kołem Wiedeńskim. Początkowo filozofię ogranicza do syntaktycznej analizy języka nauki pozostawiając naukom poszerzanie wiedzy o świecie. Carnap odmawia twierdzeniom metafizyki naukowego charakteru. Powyższy pogląd przedstawia w klasycznym dziele "Logiczna składania języka". Pod wpływem Alfreda Tarskiego dopuszcza metody semantyczne w filozofii. Rdzeń jego nauki stanowi wyróżnienie w języku nauki dwóch powierzchni - teoretycznej i empirycznej. W ostatnich latach Carnap zajmuje się prawdopodobieństwem logicznym. Charakteryzując całokształt jego dorobku można zauważyć, że jego radykalne poglądy z czasem stały się bardziej umiarkowane. Dobitne sformułowania Carnapa znajdują wielu adwersarzy. Carnap kładąc nacisk na jasność i ścisłość wypowiedzi powoduje, że filozofia w dwudziestym wieku wykazuje się większą dbałością o kulturę logiczną. Najkrócej rzecz ujmując filozofia Carnapa łączy ze sobą teoriopoznawczy empiryzm z osiągnięciami Fregego i Russella.