Julian Tuwim przez wiele osób postrzegany jest jako poeta dla dzieci. Nie będę spierać się z tym zdaniem, gdyż w jego utworach bardzo często możemy spotkać bohaterów, którzy bliżsi są dziecięcej wyobraźni niż dorosłemu światu. Jego poezja jest bajkowa i pozbawiona przemocy, brutalności. Pokazuje nam, że świat jest kolorowy i pełen magii, pomaga nam przenieść się w krainę przyjazną i zabawną. O tym, że śmiech był dla niego wielką wartością, świadczą słowa "Żyj tak, żeby twoim znajomym zrobiło się nudno, gdy umrzesz".

Jego poezja spełnia także funkcję dydaktyczną, a pouczenia, które nam przekazuje są łatwiej przyswajalne dzięki radosnemu nastrojowi panującemu w utworach. Przekazuje nam istotne kwestie związane z codziennym życiem, pokazuje, że nie należy plotkować, kłamać, spóźniać się, za to zawraca wielką uwagę na codzienna higienę. Być może są to sprawy błahe, kiedy jesteśmy nieco starsi, ale bardzo ważne dla dzieci, które są głównymi odbiorcami tej poezji. Utwory Tuwima nie tracą na aktualności mimo upływu czasu. Popełniamy te same błędy, co ludzie w czasach, kiedy żył poeta. Dzięki tym utworom widzimy, że nie zmieniamy się wcale tak bardzo, jak by się nam wydawało. Wszyscy zapewne dobrze pamiętamy Grzesia z wiersza "O Grzesiu kłamczuchu i jego cioci". Chłopiec kłamał bez umiaru, bo nie chciał, żeby ciocia pomyślała, ze jest nieodpowiedzialny. Okazało się jednak, że list, który rzekomo chłopiec wysłał, nadal leżał w domu, gdyż ciocia zapomniała mu go dać. Takie przestrogi i przykłady oczywiście nie ustrzegą nas przed popełnianiem błędów, ale być może sprawią, że zaczniemy się zastanawiać nad własnym zachowaniem i nad tym, czy warto skłaniać się ku złu choćby na chwilę.

Julian Tuwim jest moim ulubionym poetą. Jego twórczość jest zabawna, pozbawiona przemocy, dotyczy spraw codziennych. Jest to dla mnie bardzo ważne, gdyż nie lubię twórczości posługującej się trudnymi wyrazami, poszukującej niezwykłych tematów. Jego wierszom uroku dodają wspaniałe morały, chwytliwe riposty, które pokazują, że Tuwim doskonale włada językiem poezji. Wszystko, co pojawia się w tych utworach jest przemyślane i znajduje się w najbardziej odpowiednim na to miejscu.

W jednym z wierszy czytamy: "Myć się, dzieci, myć do czysta, chłopcy i dziewczynki, bo inaczej powiem, żeście nie dzieci, lecz świnki!". Pokazuje nam to, że poeta podchodził do wielu spraw z koniecznym humorem, a morały jego wierszy przez cały czas pozostają aktualne. Zmieniają się bowiem czasy i ludzie, technika się rozwija, a pewne wartości pozostają niewzruszone.