Autorem obrazu pt. "Opłakiwanie Chrystusa" jest jeden z najbardziej znanych malarzy baroku Peter Paul Rubens. Obraz ten namalowany został na małej drewnianej dębowej desce , farbami olejnymi. Obecnie to dzieło sztuki znajduje się w wiedeńskim Kunsthistorisches Musem.

Obraz przedstawia postacie, które pochylają się nad ciałem zdjętego z krzyża Chrystusa. Ciało Chrystusa zajmuje centralną część obrazu. Ukazane jest w perspektywicznym skrócie. Chrystus spoczywa na snopach zboża przykryty jest białym całunem. Jego stopy noszą ślady po gwoździach. Ramiona Jezusa spoczywają na kolanach Matki Bożej i Marii Magdaleny. Głowa Chrystusa jest odchylona do tyłu.

Maria Magdalena siedzi po lewej stronie. Z rozpaczy szarpie dłonią swoje włosy. Postać Maryi, która klęczy obok zamyka oczy Jezusowi. Odnaleźć możemy na jej twarzy smutek, wielki ból, cierpienie po stracie syna. Zrozpaczoną Matkę Bożą podtrzymuje stojący po lewej stronie święty Jan.

Z tyłu obrazu widzimy postacie trzech lamentujących kobiet. Sylwetka Marii Kleofasowej, Marii Józefowej oraz Marii Salome. Gesty, wyraz twarzy tych kobiet jak i pozostałych postaci utrwalone na tym obrazie przez Rubensa są odzwierciedleniem rozpaczy i bólu .

Na tym obrazie odnaleźć możemy atrybuty chrystusowej męki. Namalowane są one w lewym dolnym rogu, należą do nich, misa z gąbką, gwoździe i cierniowa korona.

Ta pełna dramatyzmu scena opłakiwanie zmarłego Chrystusa rozgrywa się w grocie skalnej. Obraz ten jest bardzo realistyczny. Zdecydowana kolorystyka idealnie odzwierciedla tragizm, emocje czy tez przeżycia przedstawionych na tym obrazie osób. Jednak elementem , który najsilniej oddziaływuje na widza jest białe ciało Chrystusa. W zestawieniu z mocnymi i nasyconymi kolorami odnosimy wrażenie, że ciało jest bielsze nawet od samego całunu na którym spoczywa.