Główną cechą opisu wewnętrznych przeżyć jest cechujący go subiektywizm. Opis polega na przedstawieniu stanu wewnętrznego jednostki, uczuć, myśli, emocji spowodowanych określoną sytuacją. Ponieważ głównym zadaniem opisu jest ukazanie określonego stanu emocjonalnego dlatego do często używanych w opisie środków należą przymiotniki i wyrażenia przyimkowe. Równie częste są w nim nazwy oddające przeżywane przez podmiot uczucia i stany emocjonalne na przykład radość, zdumienie; a także takie, które opisują zewnętrzne reakcje na przykład zaczerwienić się, milczeć.

Opis powinien nie tylko trafnie oddawać uczucia, które opisuje ale także w pewnym stopniu oddziaływać na czytelnika, żeby jego doświadczenia w czasie lektury było podobne. Dobrze także jeśli poprzez użycie środków artystycznych takich jak porównania rozbudza wyobraźnię słuchacza bądź czytelnika.