Kiedy bogowie, stworzyli już wszystkie lądy, morza i oceany, postanowili umieścić na ziemi zwierzęta, wszelką roślinność i ludzi. Człowiek, jako jedyny, miał opiekować się zwierzętami i dbać o wodę, ziemię i roślinność. Bogowie, przekazywali swoją wiedzę człowiekowi w specjalnie do tego stworzonych miejscach. Istoty boskie, niższe rangą, uczone we wszelkich naukach, przekazywały wiedzę z zakresu medycyny, matematyki, budownictwa, architektury, piśmiennictwa i rolnictwa, wybranym spośród różnych plemion ludzkich.

Miejsca, które były punktem zgromadzeń, nazywano szkołami. Wyglądały jak jaskinie skalne, jednak w środku stały w nich urządzenia, o których człowiek bez odpowiedniej wiedzy nie miał pojęcia. Ogromne kotły i wagi, które odmierzały ilość preparatów, przyrządy do mierzenia odległości i szerokości. Soczewki, które kumulowały światło. Na ścianach narysowano szkice układów planetarnych, budowę człowieka i zwierząt. Leżały także modele miniaturowych łodzi i statków. Ludzie, którzy zostali wybrani, jako najmądrzejsi między swoim ludem, zbierali się w jaskiniach i uczyli wiedzy tajemnej. Szkoły te przygotowywały nowych nauczycieli, którzy swoje umiejętności mieli przekazywać po całym świecie.

Szkoły, powszechnie cieszyły się szacunkiem, a ludzi, którzy tam przybywali nazywano uczniami.

Istoty boskie sprawdzały, jak nauka, jest przyswajana przez uczniów. Postanowili, stworzyć zadania, które uczniowie musieliby rozwiązać, na fragmentach papieru. Pracowaliby samodzielnie, bez niczyjej pomocy. Czynność tą, nazwano klasówką.

Uczniowie obawiali się jej, ponieważ mogło się okazać, że ich wiedza nie jest wystarczająca, aby wędrować i nauczać. Jednak bogowie zapewnili ich, że każdy będzie mógł popracować nad tym, czego nie zdążył się nauczyć, aby wiedza ta, nie odeszła w zapomnienie.

Uczniowie z zapałem zabrali się do pisania i rozwiązywania zadań. Później dowiadywali się, czego nie zrozumieli i poszerzali swoją wiedzę. To było bardzo istotne. Od tego momentu, uczniowie przestali bać się klasówki, która była dla nich sprawdzeniem się, w umiejętnościach, jakie posiadają. Kiedy zaczęli wędrować po całym świecie, ucząc ludzi rzemiosła, medycyny, budownictwa, często sami sprawdzali za pomocą klasówki, efekty swojej nauki. Wiedzieli dzięki temu, czy dobrze przekazują swoją wiedzę.