Plan pracy:

I Wstępna teza:

Człowiek jest wędrowcem i podróżnikiem.

II Argumentacja:

1. Podróże Forresta Gumpa.

2. Historia Małego Księcia.

3. Wędrówka człowieka przez życie.

III Wnioski i potwierdzenie tezy.

Potrzeba przemieszczania się towarzyszyła człowiekowi od początku. Kiedyś ludzie podróżowali głównie po to, aby znaleźć bardziej odpowiednie warunki do osiedlenia się, wędrowali przede wszystkim w poszukiwaniu poczucia bezpieczeństwa. Dziś też podróżujemy, ale najczęściej dla celów turystycznych.

Przykładem takiego człowieka-podróżnika jest Forrest Gump, główny bohater powieści Winstona Grooma. Forrest już jako młody chłopak rozpoczął swoją podróż. Nie został przyjęty do szkoły, ponieważ miał wystarczająco wysokiego IQ, więc uciekł, bo jego koledzy ciągle go wyzywali. Kiedy trochę podrósł, dostał się drużyny futbolowej na uniwersytecie i zaczął osiągać sukcesy w sporcie. Jego zasługi docenił nawet prezydent, którego Forrest odwiedził kilka razy w Białym Domu. Potem Forrest jako żołnierz wziął udział w wojnie w Wietnamie. Tam okazało się, że ma też inne sportowe uzdolnienia: bardzo dobrze grał w ping ponga. Ten talent sprawił, że zaczął podróżować po całym świecie, biorąc udział w turniejach tenisa stołowego. Później zbił majątek łowiąc krewetki. Jednak najważniejszą wędrówką w jego życiu była poprzez Stany Zjednoczone. Ferrest zaczął biec, biegł i biegł, sam nie wiedząc po co to robi i w końcu przebiegł cały kraj kilkakrotnie.

Także podróże Małego Księcia będą dobrym argumentem do poparcia tezy. Bohater lektury szkolnej autorstwa Antoina de Saint Exupéry'ego posprzeczał się ze swoją Różą i w rezultacie zaczął podróżować po całym kosmosie. Odwiedzał kolejno różne planety, obserwował mieszkające tam stworzenia i szukał przyjaciela.

Jego wędrówka zakończyła się na planecie Ziemia. Tu zorientował się, że Róża jest prawdziwą miłością jego życia. Bardzo za nią zatęsknił, ale aby wrócić do ukochanej musiał umrzeć.

Jednak najważniejszym argumentem jest wędrówka każdego człowieka. Kiedy jesteśmy małymi dziećmi podróżujemy z rodzicami, później sami. Na początku są to krótkie wycieczki, niedaleko np. do szkoły, do kościoła, w odwiedziny do rodziny i znajomych lub trochę dalej - wyjazd na wakacje. Młodzi ludzie wyjeżdżają na studia zagraniczne, wymiany i stypendia. Oprócz wycieczek turystycznych dorośli coraz częściej wyjeżdżają zagranicę do pracy, aby zarobić. Wyjeżdżają do obcych krajów "za chlebem".

Sądzę, że przytoczone przeze mnie przykłady świadczą o tym, że prawdziwe są słowa: "(...) życie to podróż. Wędrowcem jesteś i podróżnikiem". Uważam, że te argumenty potwierdzają tezę i życie każdego człowieka naprawdę jest serią podróży.