Mianem poezji legionowej określa się twórczość, która za swój temat ma utworzone 16 listopada 1794 na terenie Włoch polskie odziały wojska, którym dowodził generał Dąbrowski. Do kręgu tej twórczości zalicz się również utwory, które powstawały w kręgach żołnierzy, którzy służyli w oddziałach Legionów. Także wiersze, które operowały symboliką związaną z utworzeniem i działalnością wojsk Dąbrowskiego. Jest to więc poezja, której tematem były działania wojenne Legionów Polskich, a który to temat był również obecny w twórczości wielkich poetów romantyzmu, chociażby Mickiewicza, jak i mniej znanych literatów, którym nie obojętne były losy Polski.

Do twórców zaliczanych w poczet "poetów legionowych" zalicza się niewątpliwie postać Cypriana Godebskiego. Był to prozaik i poeta, który był żołnierzem Legionów Polskich. Był jednym z głównych przywódców konspiracyjnych działań, które miały szkodzić administracji rosyjskiej. Był również ważna postacią w oddziałach legionów, gdzie prowadził działalność oświatową i patriotyczną wśród współżołnierzy. W roku 1802 powrócił do kraju, kiedy to zadebiutował jako poeta znanym w tym okresie wierszem "Na odjazd Juliana Niemcewicza. Przebywając w Polsce zajmował się wraz z Kosseckim wydawaniem almanachu pod tytułem "Zabawy przyjemne i pożyteczne", który ukazywał się w latach 1803-1806. W tym samym roku bierze udział w tworzeniu oddziałów wojska polskiego i walczy przeciwko zaborcom pruskim. Dowodził pułkiem w bitwie pod Raszynem w 1809 roku, gdzie poległ.

Do jego najważniejszych publikacji zaliczyć można: "Dzieła wierszem", które ukazały się w dwu tomach w 1821 roku. Pisał również bajki, na przykład: "Grenadier filozof". W swej twórczości starał się ukazywać życie żołnierzy walczących w Legionach o wyzwolenie ojczyzny. Jego wiersze można uznać za sentymentalne i realistyczne, w których ważny motyw stanowią wątki autobiograficzne.

Innym ważnym autorem należącym do tego kręgu twórczości był Tomasz Tymowski. Był on poetą i działaczem politycznym. Zasłużył się podczas walk napoleońskich w Hiszpanii. W latach 1817-22 piastował urząd w Komisji Oświecenia Królestwa Polskiego. Był również posłem na sejm w okresie powstania listopadowego, po którym udał się na migrację. Jego najbardziej znany utwór to: "Dumanie żołnierza polskiego w starożytnym zamku Maurów nad Tagiem". W swej twórczości zdradzał wpływy preromantyczne, ale główną cechą tej poezji był klasycyzm i oświeceniowe ideały.

Trzecim poetą, któremu bliskie były Legiony Dąbrowskiego, był Wincenty Reklewski. Był poetą, który od 1806 roku służył w armii. Był żołnierzem, który brał udział w wojnach napoleońskich w roku 1809, a także w 1812 roku szedł na Moskwę. Był autorem zbioru liryków "Pienie wiejskie".