Wiersz Wiersz mowa szczególnie zorganizowana, przeciwstawiana prozie. Wypowiedź wierszowa dzieli się na wersy, równorzędne względem siebie, oddzielone klauzulą (co wynika z zasad wybranego systemu ... Czytaj dalej Słownik terminów literackich Czesława Miłosza „Ale książki” mówi o wartości książek. Są one przedstawione jako żywe istoty stojące na półkach, które przetrwają wszystko. Książki są tutaj zbiorem ludzkiej mądrości, wiedzy zdobywanej przez wieki, sumą ludzkiego doświadczenia. Ludzie umierają, zabijają się podczas wojen, napadają na siebie, niszczą wszystko, w tym i książki. One jednak przetrwają. Potrafią przeżyć nawet kataklizmy i nieubłaganie mijający czas. Słowo pisane jest bowiem trwalsze niż ludzkie życie, czego dowodem są książki, które zachowały się przez wieki.

Podmiot liryczny przedstawia książki jako coś trwalszego niż życie, ważniejszego, zrodzonego „Z ludzi, choć też z jasności, wysokości”. W ten sposób gloryfikuje je, określa jako coś nadludzkiego, zrodzonego „ z jasności”, coś niemal boskiego. Te boskie pierwiastki przetrwają ludzkie burze, zawirowania, są ponad wojnami i ponad czasem.

Tytuł podkreśla wymowę wiersza. Mówi się, żeby nie zaczytać od „ale”, poeta jednak specjalnie łamie tę zasadę. Chce przez to podkreślić, że wszystko może upaść, zginąć, cały świat może spłonąć, ale książki będą stały, wszystko umrze, ale książki będą nadal żyły własnym życiem.