Scena porwania Szekspira

Gdy chłopcy skończyli odgrywać całą scenę zgodnie z instrukcją, mieli związać Szekspira. Rzucili się więc na niego i okręcili go sznurem. Następnie zabrali Szekspira ze sceny iwybiegli z nim na dwór.

Chłopiec po pewnym czasie poczuł chłód. Zapytał gdzie go niosą? Wszyscy chłopcy wtedy przyspieszyli. Porwany Szekspir krzyczał, że są łobuzami i zaczął się wyrywać. Zasępa powiedział mu by się nie bał i, że nie zrobią mu krzywdy. Szekspir coraz bardziej wołał. Ale nikt go nie słyszał. Zasępa zakneblował mu usta turbanem. Chłopcy zatrzymali się za krzakami i położyli związanego Szekspira pod gruszą. Porwany leżał i próbował się uwolnić. Kiedy chłopcy zobaczyli jego oczy od razu zdali sobie sprawę z tego, co zrobili?

Wielki blef, Dryf, Morski wąż 

Dryf- polegał na opowiadaniu różnych, zmyślonych  historii przez uczniów podczas lekcji. Dzięki temu uczniowie unikali pytania przez nauczyciela, gdyż wtedy kończyła się lekcja.
Morski wąż jest jednym z sposobów na Alcybiadesa. Polegał na tym, że uczniowie pomagali nauczycielowi i tym usypiali czujność goga. Dzięki temu nauczyciel nie pytał ich na lekcji.

Wielki blef [wab] – było to używanie dryfu a następnie zarzucanie morskiego węża.

Wielcy absolwenci szkoły:

-geolog Rączka

-podróżnik, który pływał po Oceanie Spokojnym

-Józef Puc 

3 Część charakterystyki całej klasy 8a

Autor książki Edmund Nizurski opisuje klasę  8a, jako najgorszą w szkole. Jej uczniowie zwykle nie uczą się. Najgorsi uczniowie to: Ciamcia, Zasępa, Słaby i Pędzel. Przez nich dyrektor szkoły denerwuje się, że reputacja szkoły opada. Klasa jest więc pod ścisłym nadzorem nauczycieli. Autor opisuje również, że czterech chłopców dowiedziało się o sposobie na Alcybiadesa. Dzięki temu cała klasa mogła korzystać ze „spony”. Edmund Niziurski napisał też o tym, że wszyscy nauczyciele dziwią się, gdy klasa 8a ma oprowadzać uczniów z Elbląga. Wszyscy mówili, że to będzie wielka katastrofa. Okazało się , żeklasa 8 a oprowadziła gości po Starym Mieście z dużym sukcesem.