"Antygona" i "Elektra" to dwie spośród wielu tragedii słynnego greckiego tragika z piątego wieku przed naszą erą - Sofoklesa. Pierwsza z wymienionych tragedii nawiązuje do historii rodu Labdakidów- legend tebańskich, druga kontynuuje wątki wojny trojańskiej opisanej w wielkim dziele Homera "Iliada". "Antygona" opowiada losy potomków Edypa. Edyp- bohater innej tragedii Sofoklesa "Król Edyp", w wyniku wyroków ślepego losu i okrutnej przepowiedni zabija własnego ojca i poślubia własną matkę. Klątwa ciążąca nad rodem Labdakidów przechodzi jednak na następne pokolenia. Edyp, poznawszy prawdę o swoim losie wykłuwa sobie z rozpaczy oczy, a jego żona, uświadomiwszy sobie, że jej mężem i ojcem jej dzieci jest jej porzucony syn popełnia samobójstwo. Edyp odchodząc z Teb przeklina swoje pochodzące z kazirodczego związku potomstwo, wróżąc swoim synom- Polinikowi i Eteoklesowi śmierć w bratobójczej wojnie o władzę po nim. Podobnie jak ich ojciec, Eteokles i Polinik postanowili przeciwdziałać klątwie. I tak jak Edyp- ponieśli w tych staraniach klęskę. Aby nie dopuścić do bratobójczej walki postanowili, że będą zgodnie rządzili na zmianę, każdy z braci po roku. Niestety, kiedy minął rok, w którym Eteokles dzierżył władzę, młody król postanowił nie oddawać bratu władzy, a zamiast tego wygnać go z królestwa. Przeznaczenie przepowiedziane w klątwie Edypa zaczyna się od tego momentu spełniać. Polinejkes, zdradzony przez brata udaje się do Argos, gdzie poślubia córkę króla i zdobywa poparcie teścia dla pomysłu zbrojnego ataku na Teby. Dochodzi więc do walki o tron między dwoma braćmi. Tak jak przepowiedział Edyp- obaj bracia giną w walce. Klątwa się dopełnia, a rządy w państwie obejmuje Kreon- brat nieżyjącej Jokasty. Z rodu Labdakidów na dworze tebańskim pozostają jeszcze dwie córki Edypa- Antygona i Ismena. Kreon uznaje Eteoklesa za obrońcę ojczyzny, Polinejkesa zaś- za zdrajcę. Kara dla zdrajcy jest jednak bardzo okrutna, a przede wszystkim nie zgodna z prawem boskim. Kreon zakazuje bowiem grzebania ciała Polinejkesa, a boskie prawo mówi, że każdy, niezależnie od popełnionych czynów, ma prawo do pochówku. Pochówek jest warunkiem dostania się duszy do krainy umarłych, do Hadesu. O prawa brata do pochowku upomina się Antygona, widząc w nim nie zdrajcę, ale jak chce boskie prawo- człowieka, któremu należy się pochówek. Kreon jest jednak głuchy na jej prośby, uważa bowiem, że zdrajca zasłużył sobie na taką karę- wynosi więc swoje prawo ponad boskie, poza tym boi się, że jeśli nie zasądzi równie okrutnej kary, wówczas znajdą się kolejni śmiałkowie, potomkowie Labdakidów, którzy w podobny sposób pokuszą się o koronę tebańską, a osłabione klątwami i wojnami państwo znów stanie w wojennej pożodze. Antygona pozostaje jednak wierna prawom boskim i swojej bezwzględnej miłości do brata i łamie zakaz wuja. Za ten postępek czeka ją kara śmierci. Kreon nie uniewinnia jej nawet na prośbę własnego syna i ludu Teb. Uważa, że nie może stosować łagodniejszych praw dla własnej rodziny, bo straci autorytet władcy. Unosi się dumą i nie chce uznać swojego błędu. W efekcie jego uporu Antygona zostaje zamurowana w grocie skalnej, gdzie popełnia samobójstwo, syn Kreona umiera z rozpaczy za ukochaną, zaś Eurydyka- żona Kreona popełnia samobójstwo. Dopiero ta dopełniona tragedia otwiera władcy oczy. Kreon w końcowym lamencie wyznaje swój błąd i przyznaje Antygonie rację.

"Elektra" kontynuuje wątki trojańskie. Tytułowa bohaterka jest córką Agamemnona- przywódcy zwycięskich Greków w wojnie przeciwko Ilionowi i brat pozbawionego żony-pięknej Heleny- Menelaosa. Matką Elektry jest Klitajmestra- siostra Heleny. Agamemnon przewodził wojskom greckim, zaś pomyślność swojej armii zagwarantował składając w ofierze na ołtarzu Artemidy swoją córkę- Ifigenię. Tego aktu nie potrafiła mu wybaczyć jego żona. Akcja rozpoczyna się w momencie, gdy po zwycięstwie nad Troją Agamemnon powraca do domu. Niestety, podczas dziesięcioletniej wojny, osamotniona Klitajmestra znalazła sobie kochanka- Agistosa. Gdy Agamemnon wrócił do domu i zmęczony zażywał kąpieli, niewierna żona wraz z kochankiem zakradli się do łaźni i siekierą pozbawili go życia, mszcząc się za śmierć Ifigenii i torując sobie drogę do wspólnego szczęścia. Przy życiu pozostaje nadal dwójka dzieci Agamemnona i Klitajmestry- Elektra oraz Orestes. Elektra oddaje brata na wychowanie królowi Fokidy- Strofiosowi. Elektra chce, żeby kiedyś, kiedy dorośnie powrócił do Myken i pomścił śmierć swojego ojca. Tak też się dzieje. Orestes powraca do Myken i spotyka się z siostrą, która przez lata ważyła w sobie chęć zemsty na matce i jej kochanku. Orestes zabija najpierw Agistosa, a potem podstępnie zwabia matkę do domostwa Elektry. Tam córka wprost oskarża matkę o morderstwo dokonane na mężu i ojcu, zaś Orestes wykonuje wyrok- zabija własną matkę, aby pomścić krew ojca. Orestes od tego momentu staje się obiektem ataków straszliwych erynii- bogiń zemsty i wyrzutów sumienia. Wreszcie udaje się do świątyni Ateny. Bogini, opowiada się za tym, aby uniewinnić Orestesa, którego obowiązkiem było pomszczenie ojca, nawet, jeśli wiązała się z tym zbrodnia ojcobójstwa. Żeby odkupić swoje winy Orestes udaje się do Taurydu, do świątyni Artemidy, aby zdobyć jej posąg. w świątyni spotyka swoją siostrę- Ifigenię, którą niegdyś, podczas ofiary składanej przez Agamemnona, bogini przeniosła do swojej świątyni. Służyła tam przez cały czas jako kapłanka. Ifigenia oddaje bratu posąg Artemidy i oboje uciekają do domu.