Tytułowym i zarazem głównym bohaterem starogreckiej tragedii autorstwa Sofoklesa jest Edyp.

To syn Jokasty i Lajosa. Rodzice zdecydowali się porzucić go jako niemowlę, ponieważ wedle słów wyroczni delfickiej miał stać się mordercą ojca i mężem własnej matki. Dziecko zostało jednak odnalezione przez pasterza i oddane na koryncki dwór, pod opiekę Polibosa. Jako dorastający chłopak wrócił do Teb, gdyż dowiedział się o ciążącym na nim przekleństwie. Teby są w tym czasie terroryzowane przez Sfinksa, którego pokonuje, zdobywając tym samym tebański tron.

Był królem odpowiedzialnym, kochającym poddanych i nie zważającym na trudy rządzenia. Wspólnie z ludem walczy z nawiedzającymi kraj plagami. Próbuje zrozumieć, co jest ich przyczyną, kiedy jednak wróżbita Terezjasz wyjawia mu, iż to jego osoba jest winna nieszczęść, nie ufa jego słowom. Zaczyna upatrywać w tym spisku, którego przywódcą miałby być Kreon, brat zamordowanego króla. Uspokoić mogą go tylko łagodne słowa żony, królowej Jokasty. Kiedy jednak złe wróżby sprawdzają się, postanawia opuścić kraj, wykłuwszy sobie przedtem oczy. Przed odejściem żegna się z ukochanymi dziećmi - martwi się o ich przyszły los.

Cecha Edypa, która wybija się ponad inne jest jego niezwykła uczciwość. Za jej sprawą walczy on zawsze za sprawiedliwy i wolny kraj. Także z jej powodu rozpoczął poszukiwanie powodów nieszczęścia swego kraju. Charakteryzował się też uczciwością i konsekwencją. Edyp nigdy nie cofał się, jeśli na jego drodze pojawiły się trudności. Wtedy szukał najlepszego sposobu na zwalczenie ich. Kiedy intrygowała go jakaś tajemnica, robił wszystko, by ją rozwiązać. Władca był z Edypa dobry, bardzo mądry i sprawiedliwy. Był jednak pysznym i zarozumiałym, kiedy myślał, że można uciec przed przeznaczeniem. Wszelkie próby przeciwstawienia się sobie traktuje jako bezpośredni atak na siebie. Często jednak nie ocenia swych postępków. Jego działanie było spontaniczne, często kierowały nim emocje, impuls. Edyp jest przyjaznym i życzliwym dla innych, choć bywał podejrzliwym. Kierował się boskimi prawami, uwielbiał swe dzieci.

Edyp był bohaterem tragicznym - jego tragedią była prawda.