Czym jest dla człowieka wiara? Wydaje mi się, że jest ona czymś bardzo ważnym, skoro pojawiła się już w społecznościach pierwotnych. Ludzie czcili ogień, wiatr, słońce, wierzyli, że istnieją siły, które należy obłaskawić obrzędami religijnymi. Składano im nawet ofiary z ludzi, bo wierzono, że bóstwa muszą być przychylne człowiekowi nawet za tak straszliwą cenę.

Wyrazem wiary w Boga jest Biblia - księga, którą moim zdaniem z powodzeniem można nazywać księgą wszechczasów. Kto jej nie zna. Zawiera prawdy wiary ważne dla trzech olbrzymich religii chrześcijańskich: judaizmu, chrześcijaństwa, islamu. Przetłumaczono ją na wszystkie języki świata, nawet na te najbardziej egzotyczne, bo na przykład chrześcijańscy misjonarze trafiają z nią w niemal każdy zakątek świata. Zawiera jednak przede wszystkim wskazówki, jak żyć, by osiągnąć szczęście, czym się w życiu kierować, by spokojnie i bezpiecznie spędzić życie na ziemi.

Początki tekstów biblijnych giną w mrokach dziejów, bo pierwsze były przekazywane ustnie, a ich zapisów dokonano przed trzema tysiącami lat. Nie znamy też autorów biblijnych tekstów starotestamentowych, zgodnie z tradycją uznajemy na przykład, że autorem psalmów jest król Dawid. Prawdy na ten temat nie znamy. Nieco lepiej wygląda sytuacja z tekstami z Nowego Testamentu. Wiemy, kim byli czterej Ewangeliści: św. Marek, św. Jan, św. Łukasz, św. Mateusz. Apostołowie, uczniowie i towarzysze Chrystusa, starali się opisywać wiernie dzieje życia i naukę głoszoną przez ich mistrza.

Istnieje popularne powiedzenie, że Biblia jest najczęściej kupowaną i najrzadziej czytaną księgą świata. Rzeczywiście - tak bywa, że nikt nie czyta Biblii do poduszki. Jest ona jednak w większości bibliotek w naszym kraju, jest też ona popularna wśród innych narodów. Kiedy sięgamy po Biblię? Zwykle wtedy, kiedy mamy problemy z sobą, z innymi ludźmi, ze światem, kiedy nie potrafimy powiedzieć, co dobre a co złe, co ważne, a co nie. Biblia jest w takich momentach naszego życia nieocenioną pomocą. Mamy tu opisane najważniejsze doświadczenia człowieka: cierpienie, radość, miłość, smutek, rozterki wewnętrzne, które przeżywa każdy z nas.

Na przykład w Księdze Hioba czytamy o człowieku ciężko doświadczonym przez Boga, który mimo wszystko się nie załamał. Z pokorą znosił cierpienie, wiedział, że jest niewinny, ale wierzył głęboko, że postanowienie Boga ma sens. Został za taką postawę wynagrodzony, nie tylko odzyskał wszystko, co stracił, ale też lepiej poznał samego siebie. Księga Hioba to wielki traktat o sensie cierpienia, którego doświadcza każdy z nas. Zawarto tu bardzo ważną prawdę: cierpienie nie jest karą za grzechy, człowiek, który cierpi to nie grzesznik. Cierpienie jest wpisane w życie człowieka.

Wspaniała pod względem artystycznym i bogata w treść jest także Księga Psalmów. Odnajdujemy w niej obraz Boga - ojca, Istoty miłosiernej i kochającej człowieka, opiekuna, troszczącego się o ludzkie sprawy. Jest on czasem surowy wobec grzeszników, ale zawsze oczekuje na tych, którzy okażą skruchę i chcą się poprawić.

Jednak dla mnie osobiście najważniejsze są Ewangelie, a w nich przypowieści wygłaszane przez Chrystusa. W prosty i jasny sposób zostały tu bowiem wytłumaczone sprawy nie dla wszystkich oczywiste, a jednak bardzo ważne w naszym życiu, bez względu na czasy, w jakich się urodziliśmy. Są to następujące prawdy:

- należy darzyć bliźnich miłością, bo to jest miarą naszego człowieczeństwa - przypowieść o miłosiernym Samarytaninie

- Bóg kocha człowieka, każdy z nas jest dla Niego tak samo ważny - przypowieść o dobrym pasterzu, przypowieść o synu marnotrawnym

- nie obiektywna wartość ofiary, ale jej wartość dla ofiarującego jest jej rzeczywistą miarą - przypowieść o wdowim groszu

- nie ma ludzi bez grzechu, więc nie powinno się wydawać pochopnych sądów o innych ludziach - historia o cudzołożnicy

- Bóg każdego z nas wyposażył w odpowiednie talenty i będzie oczekiwał rozliczenia się z nim z tego, jak je wykorzystaliśmy - przypowieść o talentach

- każdy człowiek jest dla boga niezwykle ważny - przypowieść o robotnikach w winnicy.

To tylko niektóre z przypowieści. Jest ich bardzo wiele i jeszcze się nie zdarzyło, abym wertując Biblię w poszukiwaniu stosownej nauki, nie znalazł w niej czegoś dla siebie. Myślę, że podobnie jest z innymi czytelnikami tej księgi i to jest właśnie moim zdaniem najważniejszy argument przemawiający za tym, że można ją nazwać księgą wszechczasów.