Historia

Pierwowzorem jednego z najbardziej niezbędnych oraz wszechobecnych dzisiaj urządzeń komunikacyjnych, telefonu, była chińska zabawka zwana też telefonem nitkowym. Jej nazwa nawiązywała do samej konstrukcji przedmiotu, a mianowicie do dwóch pojemniczków, połączonych ze sobą kawałkiem sznurka, przez który się komunikowano.

Nie ulega wątpliwości, iż prawdziwa "rewolucja telefoniczna" rozpoczęła się w XIX wieku. I tak, już w 1861 roku Niemiec, niejaki Johann Ph. Reis (1834-1874), zaprezentował we Frankfurcie nad Menem, skonstruowane przez siebie urządzenie. Telefon Reisa miał jednak poważny defekt, a konkretnie, zniekształcał głos.

Za wynalazcę elektromagnetycznego aparatu telefonicznego uznaje się Aleksandra Grahama Bella. Ten, pochodzący ze Szkocji, fizyk i fizjolog, pracował nad wieloma innowacyjnymi urządzeniami. Opatentował membranę, dążył do skonstruowania aparatu reagującego na obecność metalu w ludzkim organizmie. Wspomniany telefon wynalazł w 1876 roku (wespół z Thomasem A. Watsonem). W tym także roku, miała miejsce jego inauguracja na forum publicznym, podczas odbywającej się w Filadelfii - Wystawy Stulecia. Stary Kontynent oraz Stany Zjednoczone entuzjastycznie zareagowały na odkrycie Bella. Wkrótce telefon stał się urządzeniem tyleż nowym, co niezbędnym na wielu płaszczyznach życia człowieka.

Na tym nie kończy się historia telefonu. Można by rzec, że odkrycie Bella dopiero zaczęło ją pisać. I tak, również w XIX wieku, Thomas A. Edison (1847-1931) wynalazł mikrofon węglowy. Co więcej, "chwilę później" Amerykanin z pochodzenia, David E. Hughes (1831-1900), udoskonalił odkrycie Edisona, i skonstruował mikrofon proszkowy. O oba te odkrycia, wzbogacano telefon Bella, a tym samym wciąż go ulepszano i unowocześniano.

W miejscowości New Haven, w stanie Connecticut, w USA, założono pierwszą centralę telefoniczną. Jej pomysłodawcą i wykonawcą był niejaki Almon B. Strowger. Był rok 1878, operator łączył aż 21 numerów, podając komunikat zgłoszeniowy w postaci "Ahoj, ahoj".

Na polu telekomunikacji zasłynęli także Polacy. Warto pamiętać o dwóch nazwiskach: o Henryku Machalskim (1835-1919), oraz o Julianie Ochorowiczu (1850-1917). Ten pierwszy wynalazł (i opatentował) własny mikrofon proszkowy. Za pośrednictwem telefonu, wykorzystującego wspomniane odkrycie, w roku 1881, Machalski, przesyłał koncert z Żółkwi do Lwowa. Z kolei Ochorowicz, naukowiec pracujący we Francji w latach 80-tych XIX wieku, pracował nad innowacyjnymi rozwiązaniami, mogącymi ulepszyć i usprawnić komunikację telefoniczną. Wiele spośród jego pomysłów znalazło realne zastosowanie.

Działanie

W słuchawce aparatu telefonicznego znajdują się głośnik oraz mikrofon. Głośnik jest zlokalizowany w jej części górnej, zaś mikrofon w dolnej. W wyniku wybrania numeru abonenta, łączami telekomunikacyjnymi, dochodzi do połączenia aparatów rozmówców. Dźwięk zostaję przekształcony w impuls elektryczny i zostaje wysłany przewodami metalowymi. Ten sam dźwięk, może zostać zmieniony na impuls świetlny (wysyłany światłowodami), impuls radiowy (przesyłany drogą radiową lub mikrofalową), a nawet na impuls cyfrowy. Efekt zwielokrotnienia pozwala na transmitowanie pojedynczym przewodem wielu połączeń w tym samym czasie.

Ciekawostki

W roku 1878, w New Haven, decyzją Okręgowej Spółki Telefonicznej, oddano do druku pierwszą książkę telefoniczną. Indeks składał się z 50 nazwisk użytkowników.

W 1880, również w Stanach Zjednoczonych, założono pierwszą budkę telefoniczną. Za skorzystanie z aparatu należało jednak uiścić opłatę, którą pobierał zatrudniony kasjer.

W 1889 roku, opatentowano aparat telefoniczny na żetony, spełniał on funkcję budki telefonicznej z kasjerem. Aby zrealizować połączenie należało do urządzenia wrzucić żeton - monetę. W pełni zautomatyzowane budki, z telefonami na monety działały w Paryżu od roku 1913. Pierwsze karty magnetyczne wykorzystano we Włoszech, w roku 1976. Wyposażone w pasek magnetyczny, miały chronić urządzenia przed natrętami, chcącymi wydobyć z nich monety.

W 1923 roku pierwszy raz wykorzystano w aparacie tarczę obrotową do wyboru numeru odbiorcy połączenia. Przyciski wykorzystano zaś po raz pierwszy w roku 1963.

W 1946 roku, nawiązano pierwsze na skalę międzymiastową połączenie telekomunikacyjne pomiędzy kierującymi dwoma samochodami.

Telefon wykorzystujący energię słoneczną skonstruowano w roku 1955. Dziewięć lat później, w Stanach Zjednoczonych, zainstalowano w budkach telefonicznych telefono-wideofony. Koszt połączenia był drogi i wahał się w granicach 16-21 dolarów.

W 1973 pierwszy raz nawiązując połączenie wykorzystano telefon komórkowy.