1. Przyczyny wypraw krzyżowych

a) polityczne

- Aleksy I Koment Cesarz Bizantyjski - zwraca się z prośbą do Papieża i rycerstwa europejskiego o pomoc militarną w związku z narastającym zagrożeniem ze strony Turków Seldżuckich

- rywalizacja papiestwa z cesarstwem o wpływy w Europie (tzw. spór o inwestyturę), nad nowo podbitymi terenami zwierzchność sprawować miał Papież

- zajęcie Palestyny przez Turków Seldżuckich (połowa XI w.)

- papież Urban II na synodzie w Clermont (1095) wzywa rycerstwo chrześcijańskie do wystąpienia zbrojnego przeciwko niewiernym i odbicie Ziemi Świętej i Jerozolimy

b) gospodarcze

- chęć wzbogacenia się przez biedne rycerstwo (zwłaszcza młodszych synów rycerzy nie posiadających prawie żadnego majątku), biedotę miejską i chłopów

- zablokowanie przez flotę turecką handlu morskiego z Indiami i Bliskim Wschodem

c) społeczne

- gwałtowny wzrost demograficzny w Europie Zachodniej i związany z tym "głód ziemi"

- obietnica złożona przez Papieża dotycząca odpuszczenia grzechów i zbawienia duszy

- gnębienie pielgrzymów do Ziemi Świętej przez Turków wzbudzało oburzenie w świecie chrześcijańskim

2. Skutki wypraw krzyżowych

- ogromny wzrost znaczenia papiestwa i miast włoskich, które zaopatrywały krzyżowców (zapewniały transport, wyżywienie i sprzęt), zwłaszcza Wenecji, Genui, Pizy

- zintensyfikowanie handlu lewantyńskiego (z Bliskim Wschodem)

- przenikanie się kultur wschodniej i zachodniej co przyniosło cywilizacji zachodniej duże korzyści

- powstanie chrześcijańskich królestw, rządzonych na wzór feudalny (Królestwo Jerozolimskie, Księstwo Antiochii, hrabstwa Odessy i Trypolisu)

- założenie zakonów rycerskich (Templariuszy, Joannitów, Krzyżaków), których zadaniem była ochrona ziem chrystusowych i zapewnianie bezpieczeństwa pielgrzymom

- narodziny w Europie niechęci do innowierców-heretyków i Żydów (dla tych ostatnich zakładano nawet osobne osiedla albo ich znakowano, najczęściej gwiazdą Dawida w widocznym miejscu)